Σαν ένα διαμάντι

13.05.2017

Άραγε, πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί πού θα βρούμε την πραγματική ευτυχία και πώς θα είμαστε και θα νιώθουμε πραγματικά ελεύθεροι. Την απάντηση σ' αυτό το ερώτημα, πιστεύω, ότι ο καθένας την έχει μέσα του. Είναι σαν ένα μικρό ακατέργαστο διαμάντι, που αν του δώσεις λίγη σημασία και το δουλέψεις μέσα σου, τότε και αυτό θα εξελιχθεί.

Πιο συγκεκριμένα, η πραγματική ευτυχία πιστεύω ότι κρύβεται στα απλά και καθημερινά πράγματα της ζωής μας. Ευτυχία είναι όταν ξυπνάς το πρωί και αντικρίζεις τον ήλιο και την όμορφη φύση. Όταν συζητάς με τους γονείς και τα αδέρφια σου χαλαρά στο σπίτι. Ευτυχία είναι όταν ακούς στο ραδιόφωνο το αγαπημένο σου τραγούδι και νιώθεις ότι η μουσική σε ταξιδεύει. Όταν έχεις βγει για έναν καφέ ή ποτό με τους φίλους σου και απολαμβάνεις την παρέα τους.

Η πραγματική και ουσιαστική ευτυχία υπάρχει σ' όλα αυτά τα απλά και καθημερινά πράγματα που προσφέρεις, είτε στον εαυτό σου, είτε στους συνανθρώπους σου. Όταν αγαπάς και φροντίζεις τον εαυτό σου νιώθεις ότι είσαι ευτυχισμένος. Κατά συνέπεια, όταν νιώθεις εντάξει με τον εαυτό σου, αυτό το εκπέμπεις και στους γύρω σου. Είναι η λεγόμενη αύρα που εκπέμπει ο καθένας μας, η θετική ενέργεια που έχει μέσα του.

Όταν κάποιος άνθρωπος βρει όλα αυτά τα πράγματα που τον κάνουν να αισθάνεται ότι είναι ευτυχισμένος και πλήρης στη ζωή του, τότε έχει βρει τον δρόμο για την πραγματική ελευθερία. Η πραγματική ευτυχία και ελευθερία πιστεύω ότι είναι σαν ένα διαμάντι που ο καθένας πρέπει να το διαφυλάξει και να εξελίξει μέσα του.

Είναι το διαμάντι εκείνο που δε θα τον κάνει πλούσιο υλικά, αλλά πνευματικά. Και το γεγονός αυτό είναι τόσο σημαντικό, γιατί θα τον οδηγήσει να έχει μία ευτυχισμένη ζωή! Ο δρόμος για την πραγματική ευτυχία και ελευθερία, θα είναι απλά και μόνο η αφετηρία για ένα συναρπαστικό ταξίδι, γεμάτο όμορφες εμπειρίες και ευτυχισμένες στιγμές!

Γιατί, η πραγματική ευτυχία κρύβεται σε κάποιες πολύ μικρές στιγμές που είναι, όμως, τόσο πολύ σημαντικές και ανεκτίμητες! Αυτές οι στιγμές, είναι το μικρό εκείνο διαμάντι, όπως λέγαμε, που είναι το καλύτερο δώρο που μπορεί κάποιος άνθρωπος να προσφέρει πρώτα στον ίδιο τον εαυτό του και μετά και σε όλους τους υπόλοιπους!

_

γράφει η Μαρία Μακαβέλου

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Μαρία υπέροχο το κείμενό σου!!!
    Πόσο το ένιωσα!!

    Έχεις πολύ δίκιο. Ευτυχία δεν είναι αυτό που περιμένουμε να έρθει. Είναι εδώ, είναι τώρα! Αρκεί να το καταλάβουμε αυτό… Αρκεί να δούμε μέσα μας τον ήλιο.

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Ελένη σ’ευχαριστώ πολύ για τα λόγια σου αυτά.Και εγώ συμφωνώ μαζί σου και τα σχόλια αυτά μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω να γράφω ανάλογα κείμενα!

      Απάντηση
  2. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Η αγάπη για τον εαυτό , η αυτοεκτίμηση είναι το κλειδί νομίζω για να μπορεί να νιώθει και να ζει κανείς αυτές τις μικρές στιγμές ευτυχίας. Σας ευχαριστούμε Μαρία!!

    Απάντηση
    • Μαρια Μακ

      Και εγώ το ίδιο ακριβώς πιστεύω Άννα.Όταν κάποιος έχει αυτοεκτίμηση μπορεί να βιώσει καλύτερα και την ευτυχία.Σ’ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου