Σελίδα 79

6.03.2017

Κράτα εκείνο το βιβλίο / Στη σελίδα 79

Έχω στριμώξει ένα χαρτί / Κίτρινο διπλωμένο.

Κράτα εκείνο το χαρτί / Έξω ο ήχος του φυσά.

Μια θύμηση ξένη / Σα φάντασμα γυρνά

Σε ξεχώρισα εφτά φορές / Σαν τα θαύματα.

Κράτα εκείνο το γράμμα / Και στρίμωξέ το

Βάζε το να τρυπώνει στις λέξεις / Σα λάθος τυπογραφικό.

Και πες πως όλα γράφτηκαν /Σα να είχαν ειπωθεί.

Η Άνοιξη στο τασάκι καίει / Μια εξάρτηση που αγαπώ.

Κράτα εκείνο το φιλί / Στα χείλη σου καίει

Το άφησα προσεχτικά / Με ένα κρυφτό παιδικό

Μέσα στην καρδιά σου /Κι εκείνο στο αίμα κύλησε.

Διεκδικεί όσα δεν διεκδίκησα / Με διεκδικεί

Βάστα για λίγο το χρόνο / Φυλάκισέ τον αν μπορείς

Μια κλειδαριά η ώρα / Κλειδώνω ξεκλειδώνω.

Χρόνια τώρα / Χρόνια πάντα.

Κράτα για λίγο αν μπορείς / Κράτα αν θες

Κάτι να αφήνω /Κάτι να κρατώ.

Εγωιστικά να στέκω /Ερωτικά να λυγώ

Στα δικά σου τα χέρια / Κράτα με να σε αγαπώ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Εξαίρετο και πάλι!

    Απάντηση
  2. Σοφία Σκλείδα

    Υπέροχο Μάχη μου!Μπράβο!

    Απάντηση
  3. Μιχάλης

    Δηλώνω θαυμαστής σας και δεν είναι παραμύθι,άρα χωρίς όρια και καλούπια.

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο… όπως μόνο εσύ ξέρεις!!! Σε φιλώ καλημέρα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου