Σε διαδρόμους του μυαλού

9.12.2017

Σε διαδρόμους του μυαλού,

βαδίζεις και παρανοείς,

στα άβατα του εαυτού,

που σπάνια παραχωρείς.

Σε λόγια με παρηγοριά,

σε αγκαλιές φευγάτες,

σε μάτια που αστράφτανε,

ψέματα κι αυταπάτες.

Σ’ ανθρώπους απ’ το παρελθόν,

με χέρια κουρασμένα,

που σε πληγώσαν στο παρόν,

και έψαχνες για μένα.

Είσαι στ’ αλήθεια όλα αυτά,

που λες και περιγράφεις,

ή είσαι κάτι πιο βαθύ,

κι απλά στο φως ξεβάφεις.

Μια σφαίρα από σκεπτομορφές,

που σου ‘γινε συνήθεια,

την γύρναγες τα βράδια σου,

κι έβλεπες παραμύθια.

Σε θάλασσες ναυάγησες,

τα χρόνια σου κι εχάθης,

κι αναζητούσες τρεις ζωές,

μήπως σε κάποια μάθεις.

Θέλεις στ’ αλήθεια όλα αυτά,

που λες και περιγράφεις,

ή μήπως είναι όλα εδώ,

κι εσύ τα διαγράφεις.

Είμαστε ανάσες και ψυχές,

σε δρόμους με διαβάσεις,

πετύχαμε το κόκκινο,

τι λες… θα το περάσεις?

_

γράφει η Σοφία Κούτρα



Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου