Σε ρώτησαν

18.07.2017

 

 

 

 

 

Σε ρώτησαν για μένα
οι γνωστοί
οι καθημερινοί
οι οικείοι
αλλά, και οι μακρινοί
οι γνωστοί άγνωστοι
Όλοι αυτοί, που με γνωρίζουν
μα ούτε, που θέλουν να με ξέρουν

Σε ρώτησαν για μένα
αυτοί, που κρύβονται πίσω απ’ τα παράθυρα
αυτοί, που συγυρίζουν διακριτικά τις κουρτίνες
και παρακολουθούν τα πάντα
Σε ρώτησαν οι νοικοκυραίοι,
που φοβούνται το φως
πιο πολύ απ’ το σκοτάδι μου

Σε ρώτησαν
φορώντας τα πλαστικά τους χαμόγελα
Σε ρώτησαν και κλωθογύριζαν
τόσα υποκοριστικά μέσα στο στόμα τους,
που οι λέξεις φοβήθηκαν
και αρνήθηκαν να παρουσιαστούν

Σε ρώτησαν πρώτα
κι ύστερα σου είπαν για μένα
όλα όσα πρέπει να μάθεις,
όσα δεν ξέρεις και μόνο αυτοί γνωρίζουν
Σου είπαν για μένα
τάζοντας αιώνια ευχετήρια
και ευλογίες από ξεπερασμένες κληρονομιές

Σε ρώτησαν, σου είπαν, σε ξαναρώτησαν
κι έτριξαν τα καθώς πρέπει προσωπεία τους
σαν είπες πόσο μ’ αγαπάς

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Μόνο η αγάπη μπορεί να σπάσει τα προσωπεία των άλλων. Έτσι είναι Άννα. Πολύ όμορφο! Την καλησπέρα μου!

    Απάντηση
  2. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Χαίρομαι για αυτό. Να είσαι καλά Λένα μου!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου