Σκηνικό ενός ανεξακρίβωτου συμβάντος

13.12.2016

Αόρατα πουλιά κι αόρατα λόγια
Κι αόρατες μουσικές καθώς η μέρα χαράζει
Και είναι επιφανής ο πόνος και η πόλη
πιο σκληρή.
Τα παιδιά ακόμη κοιμούνται, οι μανάδες τους
Πιστεύουν στην αγάπη τους και στον Θεό-
Και η ζωή προχωρεί αδιαφορώντας
για ιδιωτικές ιστορίες.
Ένα φεγγάρι κρέμεται ανάσκελα στον ουρανό
Και, όταν ξημερώνει, κάτι καρακάξες
Σαν old fashion παπούτσια καλολουστραρισμένα τσιμπολογούν
ένα ψοφίμι πάνω στο οδόστρωμα-
του Σαρλώ μακρινές κοντινές εποχές.
Οι καταγραφές των συμβάντων πάντα υπολείπονται της αλήθειας-
Ο θάνατος κάπου κρύβεται και πάντα είναι απρόσμενα κοντά
Το κρύο που έβαλε μας περονιάζει
μας κουκουλώνει ψυχολογικά.
Απ’ τα ποιήματα κρατώ την ικμάδα και διυλίζω το νόημα
να μείνει ένα βαθύ πηγάδι όπου ύδωρ δροσερό με ξεδιψά κι αφήνω
Το μυαλό μου αμέριμνο να περιφέρεται
μες τους ωραίους κήπους
της φαντασίας μου και των ονείρων..

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πολύχρωμη ζωή

Πολύχρωμη ζωή

Θέλω πολύχρωμη ζωή να ζήσω μα τα χέρια μου είναι άδεια και οι φόβοι μου πολλοί. Κι οι αμαρτίες μου τρομάζουν τις σκέψεις μου. Και τα λουλούδια που δεν κρατώ, μου κρύβονται… Πολύχρωμη ζωή, πολύχρωμες σκέψεις δεν έζησα ως τώρα για να μην υπάρχετε Μου μιλάει το μυαλό μου...

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    […] Απ’ τα ποιήματα κρατώ την ικμάδα και διυλίζω το νόημα
    να μείνει ένα βαθύ πηγάδι όπου ύδωρ δροσερό με ξεδιψά κι αφήνω
    Το μυαλό μου αμέριμνο να περιφέρεται
    μες τους ωραίους κήπους
    της φαντασίας μου και των ονείρων..[..]

    Τόσο οι τελευταίοι στίχοι όσο και όλο το ποίημά σας Στρατή είναι κάτι που δεν βρίσκω λόγια για να το περιγράψω .. με κατέκλυσε το σκηνικό τόσο έντονα!!Άψογο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου