Select Page

Σπασμένος καθρέπτης

Σπασμένος καθρέπτης

Με τη Νικόλ ήμασταν ζευγάρι από τα 18 μας χρόνια έχοντας κοινό όνειρο να γίνουμε αστροναύτες. Δεκατρία χρόνια αργότερα, μετά από πολύ κόπο, διάβασμα, ξενύχτια και εκπαιδεύσεις, καταφέραμε πράγματι να γίνουμε μέλη του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Επρόκειτο για την 19η αποστολή του Σταθμού και θα ταξιδεύαμε μόνο τρία άτομα. Ο Ματέι, ο Ρώσος κοσμοναύτης, ήταν ο αρχηγός μας. Η Νικόλ και ο Ματέι δέθηκαν αμέσως, σαν δύο κομμάτια σπασμένου καθρέπτη. Τους τελευταίους μήνες της αποστολής η Νικόλ δε μου μιλούσε καθόλου. Όταν κατάλαβα τι συνέβαινε, ήταν ήδη αργά. Έβλεπα την αγαπημένη μου να κόβει με μαεστρία το σχοινί που με κρατούσε δεμένο στο διαστημόπλοιο, έτσι πέταξα με δύναμη το δαχτυλίδι του αρραβώνα μας, προκαλώντας μια ρωγμή στο τζάμι και ελπίζοντας...

_

γράφει η Κατερίνα Κρυστάλλη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

7 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Γρήγορο πολύ και υπερβολικο.
    Το τζάμι δεν σπάει τόσο εύκολα.

    Απάντηση
  2. elektra.alexaki

    Το τζάμι δεν σπάει τόσο εύκολα, όπως σημειώθηκε στο πρώτο σχόλιο. Όμως, στη Λογοτεχνία ΚΑΙ τα τζάμια σπάνε ΚΑΙ τα πουλάκια μιλούν ΚΑΙ οι νεκροί περπατούν ΚΑΙ όλα τα ανέφικτα γίνονται! Ωραία ιστορία, με ταχύτητα στην αφήγηση και βασικό θέμα την απέλπιδα προσπάθεια ενός ερωτευμένου να περισώσει κάτι.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!