Σποράδες Νύμφες

12.08.2017


Διπλό σονέτο

Σκόπελος καταπράσινη, Πεπάρηθέ μου,

τ’ αρχαία κάλλη σου, μα και τα τωρινά σου,

στολίδια μες στο πέλαγος, παράδεισέ μου,

φως σ’ όλον τον ορίζοντα η ομορφιά σου.

Αλόννησος μαγευτική, τι πλούτος Θέ μου,

χρυσή σπηλιά η ψυχή, Ίκος: το όνομά σου,

δίπολη πύλη τ ’ ουρανού, συ, χάρισέ μου

μαργαριτάρι φυλακτό τη θάλασσά σου.

Σποράδες κοσμοξάκουστες απ’ άκρη σ’ άκρη,

φιλοξενείτε όλης της γης λαούς και χώρες,

κάθε χαράς γιορτή και κάθε λύπης δάκρυ.

Νησιά, των ιδεών μας νόστε, μάνα Ελλάδα,

όπου μας βρίσκουν θύελλες κι άγριες μπόρες

νά ’ χουνε πάντα οι καρδιές ζεστή λιακάδα.

Σκιάθος θεοσεβούμενη, φύση ωραία,

μ ’ ερημοκλήσια στου θεού την άγια πύλη,

του κυρ – Αλέξανδρου η μορφή στην προκυμαία

με το φεγγάρι σου πάντ’ άσβεστο καντήλι.

Σκύρος κυματοφίλητη, μνήμες Θησέα

υμνούν τη δόξα σου, της ιστορίας θρύλοι

ξεπροβοδούν το διάβα σου. Του ήλιου η αυλαία

σε χαιρετάει κάθε αυγή και κάθε δείλι.

Σποράδες νεραϊδόμορφες, νύμφες του Αιγαίου,

άρπα τετράχορδη ουράνιας μελωδίας,

διθύραμβε του έρωτά μας, του πηγαίου.

Νησιά των οραμάτων μας, εξωτικά μου,

άστρα του νου μας και νεφέλες χορωδίας,

παρακαλώ σας, ταξιδέψτε τα όνειρά μου.

 

-

γράφει ο Παναγιώτης Κουμπούρας

(Α' Βραβείο ΣΤ΄ Διαγωνισμού Δήμου Σκοπέλου "Καισάριος Δαπόντες" 2017)

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου