Αν δεν αναμασάς θείες βουλές κι αποστολές
ιστόρισέ τους γλώσσα, αλλά δρόμοι βατοί δεν είναι
Μυλόπετρες είναι, μεριστές αυθαίρετοι
πόρων και δώρων της ζωής
Κοφτεροί σχιστόλιθοι, διακόπτες αναπνοών κι ονείρων
Μην μαλακώνεις, οφείλεις να τολμήσεις
Σείεται η κοιτίδα σου, ισοπεδώνονται εστίες
Τ’ αστέρια σου γκρεμίζονται σε σκοτεινές πηγές
Μην καταρρέεις γλώσσα
Σαλπίζουν πυρωμένα μάτια
Παιδιά λιμοκτονούν, βομβαρδίζονται, βυθίζονται, παγώνουν
Αφανίζονται ψυχές σε πορείες αναζήτησης ελπίδας
Αισχύνου σε στάσεις σιωπών
Αν της προσφυγιάς κι εσύ, ικέτιδα ελέους
εξόριστη σε κοινότοπες εκκλήσεις ποιες ευτυχίες σου παλιές
θα σε κερώνουν να μη σήπεσαι ποιες ελπίδες σου να συνεχίζεις

 

_

γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!