Στάχτες

30.07.2018

Ιδιοτέλεια, Ανομία και Ανοργανωσιά, ντυμένα φλόγες,

επίθεση από  πύρινες γλώσσες  Ατομισμού και Αδιαφορίας.

Όσα μας καίνε, τα  ίδια που μας πνίγουν το χειμώνα.

 

Ένστολοι Άγγελοι μάχονται άνισα το  Κακό... Το δικό μας.

Από ξηρά, από θάλασσα κι αέρα... ΑΕΡΑ.

Ψυχές  σε παράταιρα γρήγορο φευγιό για πάνω

 

Βρέχει δάκρυα και χιονίζει στάχτες.

Η νύχτα φωτίζει  σε μια φιέστα Θανάτου

πυροτεχνήματα, λάμψη και φασαρία

Κόσμος μαζεμένος κοιτά αμήχανα, με δέος

Θ’ αγκαλιαστούμε θαρρείς και θα ευχόμαστε "Χριστός Ανέστη"

Εμείς πότε;

 

_

γράφει ο  Δημήτρης Π. Μποσκαΐνος 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου