Στάχτες

30.07.2018

Ιδιοτέλεια, Ανομία και Ανοργανωσιά, ντυμένα φλόγες,

επίθεση από  πύρινες γλώσσες  Ατομισμού και Αδιαφορίας.

Όσα μας καίνε, τα  ίδια που μας πνίγουν το χειμώνα.

 

Ένστολοι Άγγελοι μάχονται άνισα το  Κακό... Το δικό μας.

Από ξηρά, από θάλασσα κι αέρα... ΑΕΡΑ.

Ψυχές  σε παράταιρα γρήγορο φευγιό για πάνω

 

Βρέχει δάκρυα και χιονίζει στάχτες.

Η νύχτα φωτίζει  σε μια φιέστα Θανάτου

πυροτεχνήματα, λάμψη και φασαρία

Κόσμος μαζεμένος κοιτά αμήχανα, με δέος

Θ’ αγκαλιαστούμε θαρρείς και θα ευχόμαστε "Χριστός Ανέστη"

Εμείς πότε;

 

_

γράφει ο  Δημήτρης Π. Μποσκαΐνος 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου