Στάχτη

22.07.2017

Ήρθε μια μέρα, τάχα ίδια με όλες
τα μάτια άνοιξα πάλι, μύρισα καμένο
γύρω μου στάχτη
πήρα στη χούφτα μου λίγη και με έκαψε
ήταν ακόμη ζεστή
σημάδι πως κάτι πολύ πρόσφατα κάηκε
κι έγινε στάχτη
μαζί με τη μυρωδιά τού καμένου
φτάνει στα ρουθούνια μου
και η μυρωδιά σου
η μυρωδιά μου
τότε κατάλαβα
πάει καιρός και ζω ακόμη με τη στάχτη
κοιμάμαι και ξυπνώ
τη βλέπω, τη μυρίζω
έχει γίνει ένα με το δέρμα μου
κι έχει φράξει κάθε πόρο
δεν παγώνει, παραμένει ζεστή
λες και από την αρχή κάτι καίγεται ξανά και ξανά
και γίνεται στάχτη
με πεθαίνει μόλις βραδιάσει
και με γεννά ξανά το πρωί
από την ίδια μήτρα που γεννήθηκε το όνειρο αυτό
που πια είναι στάχτη
δεν ψάχνω το σπίρτο που ήταν το όργανο εκτέλεσης
μήτε τον εμπρηστή
τον ξέρουμε και οι δυο καλά
θέλω απλά να ξυπνήσω μια μέρα
και να μην μυρίσω καμένο
να μην βρω γύρω μου στάχτη.

_

γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά





 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου