Στης Στρογγυλής τον κάμπο μια φορά

17.06.2018

Εργάτες στη σειρά μ’ ένα τσαπί κι ανάρια

με ροζιασμένα χέρια σκάβανε σαν λιοντάρια

αυλάκια για νερό τετράγωνα τζαρντίνια

τα σπόρια όπου φύτρωναν γέμιζαν τα κοφίνια

Στον κάμπο, στα χωράφια μια ιεροτελεστία

με την αυγή ξεκίναγε όλων η εργασία

κηπευτικά ευωδίαζαν σε απέραντες ευθείες

το μάζεμα τ’ απόγευμα με κόπο και θυσίες

Όλη η οικογένεια στον μόχθο κάθε μέρας

στην κάψα του καλοκαιριού τα έφερνε εις πέρας το σκάλισμα,

το πότισμα, καθάρισμα αγριάδας συγκομιδή

καρπών γιορτή πολύχρωμης πεδιάδας

Στα αλώνια ξεκαθάριζε η αθέρα από το στάρι

τα βόδια σε έναν κύκλο πατούσαν σαν λιθάρι γλυκό ψωμί

το φτιάχνανε σε φούρνο από πηλό της κατοχής την πείνα

την σβήναν απ’ αυτό

Στα λουτρούβια αλέθανε ζήματα της ελιάς

ζεστό το λάδι έρεε σε πύλες μιας χρονιάς

αγνό παρθένο κι ιερό σαν νέκταρ χρυσαφί

μια μπουκουβάλα στο ψωμί άρωμα από ζωή.

_

γράφει η Ελένη Λουκά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου