Select Page

Στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου

Στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου

Μικρά πλασματάκια που ήταν καταδικασμένα όμως να ζήσουν στο σκοτάδι. Εδώ και κάμποσο καιρό ήταν τιμωρημένα και δεν είχαν ούτε ένα ελαφρυντικό. Αν και τα περισσότερα παιδιά λατρεύουν τον ήλιο, τα συγκεκριμένα τον αντιπαθούσαν φοβερά. Δεν ήθελαν τη ζεστασιά του, ισχυριζόμενα ότι ίδρωναν όταν έπαιζαν, όπως είναι αναμενόμενο, μετά κρύωναν, αρρώσταιναν και αναγκάζονταν να μείνουν μέσα στο σπίτι. Ήταν ότι πιο απαίσιο μπορούσε να τους συμβεί. Θεωρώντάς τον, λοιπόν υπεύθυνο, έπρεπε να σκεφτούν κάτι για να τον εξοντώσουν και να τον βγάλουν από τη μέση μια για πάντα.
Ατίθασα και σκανδαλιάρικα καθώς ήταν, ξύπνησαν ένα πρωί με άγριες διαθέσεις έχοντας καταστρώσει ένα σχέδιο. Περίμεναν να ξεπροβάλλει και όπως ξεδίπλωνε μία-μία τις λαμπερές ηλιαχτίδες του, κρατώντας ο καθένας τους από ένα σπάγκο στο χέρι, κατάφεραν σιγά-σιγά να τις δέσουν όλες. Τραβούσαν με πείσμα τόσο δυνατά, θέλοντας να δουν, αρχικά πως θα αντιδρούσε ο ήλιος και ύστερα πόσο φωτεινός μπορούσε να είναι δίχως αυτές. Ο ήλιος ανυποψίαστος δεν ένιωσε κάτι. Στην πορεία όμως, όπως κοβόταν η μία μετά την άλλη οι αχτίδες του, πονούσε φριχτά με αποτέλεσμα να γίνεται όλο και πιο μικρός, να χάνει τις δυνάμεις του και τις σταθερές του και να πηγαίνει μία δεξιά και μία αριστερά, σα μεθυσμένος. Δε μπορούσε να εξηγήσει γιατί του συνέβαινε αυτό και ούτε ήταν σε θέση να κάνει κάτι. Ο κόσμος όλος ήταν ανάστατος. Εκεί που ήταν χαρά Θεού σε ένα μέρος, σε δευτερόλεπτα σκοτείνιαζε και μετά πάλι φως. Οι μικροί ήταν ξετρελαμένοι με το κατόρθωμά τους και τα χαχανητά τους ήταν τόσο ηχηρά που το ελαφρύ αεράκι, τα μετέφερε εκεί πάνω ψηλά. Ο ήλιος έβαλε το μυαλό του να δουλέψει και συνδυάζοντας τα γεγονότα, τότε κατάλαβε τι του είχε συμβεί.
- Αφήστε με ελεύθερο, εκλιπαρούσε, δεν είναι παιχνίδια αυτά. Οι μικροί μας φίλοι, χαμπάρι δεν έπαιρναν. Όσο έβλεπαν το θέαμα τόσο το διασκέδαζαν. Οι κομμένες όμως αχτίδες του ήλιου, από τη μεγάλη θερμότητά τους, όπου κατέληγαν προκαλούσαν και από μία μικρή πυρκαγιά. Κοιτώντας γύρω τους, δε μπορούσαν να πιστέψουν, ότι όλο αυτό το είχαν προκαλέσει οι ίδιοι. Ήταν κάτι που δεν είχαν προβλέψει. Ήθελαν να επανορθώσουν αλλά δεν ήξεραν τον τρόπο. Μετά από λίγο, αφού ηρέμησαν κάπως τα πράγματα, βρήκαν μια άλλη ασχολία, ξεχάστηκαν και άφησαν τον ήλιο σε αυτή την κατάσταση.
Εκείνος με τη βοήθεια των πουλιών, κατάφερε να αποδεσμευτεί από τις αχτίδες του, και αποσύρθηκε από τα καθήκοντά του για λίγες ημέρες, για να περιποιηθεί τις πληγές του και να συνέλθει για τα καλά. Οι φίλοι μας ικανοποιημένοι που δεν τον έβλεπαν και δεν τον είχαν μες τα πόδια τους, απολάμβαναν τα παιχνίδια τους, χωρίς την ανεπιθύμητη παρουσία του.
Ήρθε η μέρα όμως που ο ήλιος πρόβαλε και πάλι. Ποτέ δεν ξέχασε αυτό που έπαθε εξαιτίας των ατίθασων μικρών. Κανόνισε λοιπόν και τους πήρε μαζί του αιχμάλωτους για αρκετό διάστημα τοποθετώντάς τους στη σκοτεινή του πλευρά. Δεν άντεχαν τόσο καιρό το σκοτάδι και τον εκλιπαρούσαν να τους ελευθερώσει. Σκοπός του ήταν να τους δώσει ένα μάθημα, το οποίο απ' ότι φαίνεται, το έμαθαν για τα καλά. Αφού τους κράτησε κοντά του, όσο αυτός έκρινε αναγκαίο, μετά τους άφησε.
Από τότε, οι μικροί μας φίλοι χωρίς την εμφάνισή του μελαγχολούσαν και εύχονταν να βγαίνει κάθε μέρα για να τους ζεσταίνει.

 

_

γράφει η  Βάσω Καρλή

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μαίρη Κάντα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Μέγαρα. Αποφοίτησα από την Φιλοσοφική σχολή των Ιωαννίνων. Το 2010 μετακόμισα μόνιμα στην Αθήνα για να σπουδάσω δημοσιογραφία στο ιεκ "ΑΚΜΗ". Έχω παρακολουθήσει ακόμα σεμινάρια νοηματικής γλώσσας και θεατρικής γραφής, ενώ συνεχίζω τις σπουδές μου στην λογοτεχνική γραφή στη " Tabula Rasa". Λατρεύω την Αθήνα, γιατί σε αυτή την πόλη, έγιναν πραγματικότητα όλα τα όνειρά μου. Αγαπάω επίσης το ουράνιο τόξο μετά από μία καταιγίδα. Μου θυμίζει πως όσα προβλήματα και αν υπάρχουν, κάποια στιγμή έρχεται το «ουράνιο τόξο», η λύση στα προβλήματα.

6 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Ο ήλιος είναι ζωή. Μπράβο Βάσω!! Μου άρεσε πάρα πολύ η ιστορία σου!!! Μπράβο!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Χωρίς τον ήλιο όλα φαντάζουν μαύρα. Σε ευχαριστώ Άννα από καρδιάς για τα καλά σου λόγια.

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Μερικές φορές μόνοι μας καταστρέφουμε τον ήλιο μας και επιλέγουμε να είμαστε στο σκοτάδι. Όταν το καταλάβουμε αυτό, αλλάζει και η φωτεινότητα της ζωής μας…

    Μπράβο Βάσω!!
    Ιδιαίτερη η ιστορία σου!! Πολύ μου άρεσε!!!

    Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Σοφό το σχόλιό σου, Ελένη και πέρα για πέρα για αληθινό. Σε ευχαριστώ για το χρόνο που μου αφιερώνεις. Καλό βράδυ.

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Μια χαρά μας τα είπες Βάσω μου…βαθιά και μεγάλα τα μηνύματα της μικρής σου ιστορίας αν αντικαταστήσουμε μάλιστα τους μικρούς φίλους με όλους εμάς…τους μεγάλους τους λογικούς…θα βρούμε αυτόματα τους υπεύθυνους για την καταστροφή της φύσης και του πλανήτη γενικότερα…Όμορφη ιστορία, θα μπορούσε να γίνει παραμύθι για μικρούς και μεγάλους!!! Την αγάπη μου και την καλημέρα μου!!!

    Απάντηση
  6. Βάσω Καρλή

    Όταν το έγραφα δεν σκέφτηκα καν, πόσα μηνύματα προκύπτουν από μέσα του. Σε ευχαριστώ Σοφία μου, που τα εντόπισες. Με τιμούν ιδιαίτερα τα σχόλιά σου. Καλή συνέχεια, να έχουμε.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!