Στον μάστορα του καλοκαιρινού μεσημεριού

15.03.2017

Ξεχύθη απ΄των τεττίγων την καρδιά
Άσμα στη φεγγαρόλουστη βραδιά
Που την ημέρα λησμονήσαν τα παιδιά
Και ερημικά γαλήνια αγάλματα νυκτός
Χρυσοβατράχια ακρόποδα
Το βλέμμα αποστρέψαν
Απ' τον καθρέπτη των σκιών
Στη λίμνη των ειδώλων
Και της Σελάνας το κορμί
Με φυλλοσούσουρο ιτιάς
Τις παιδικές καρδιές καλεί
Σε φεγγαροπαιχνίδια μες στον κάμπο
Από τα χόρτα κύλησε στα χέρια των παιδιών
Χέρια και πόδια βάψανε χρυσά
Και αυτά το νοτισμένο χώμα
Τα χνάρια αυτά δεν τα τηρά των ενηλίκων όμμα
Της μάνας μόνο η ματιά ψάχνει ακόμα
Έχει υποψίες και κοιτά
Παρόλο που δε βλέπει
Το χρυσοφέγγος που έκρυψε
Το τέκνο της στην τσέπη

_

γράφει ο Παναγιώτης Τουρκοχωρίτης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

    Πολύ όμορφο! Φόρος τιμής στον Γιάννη Ρίτσο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου