Στον τάφο δεν θα λιώσουν τα δάχτυλα

που σ’ άγγιξαν.

Τα μάτια θα κλείσουν σφαλιχτά

για να κρατήσουν τις εικόνες σου.

Κανείς δεν θα διαπεράσει τις λέξεις που ειπώθηκαν.

Μια σοκολάτα πορτοκάλι

στα χείλη μας

και μια βροχή στα γυμνά μας σώματα.

Κρυώνω,

μου ’χες πει,

και σ’ έντυσα με το δέρμα μου.

Ανακαλύψαμε εκείνες τις λαλιές

που κάνουν την πραγματικότητα όνειρο.

Μας χαρίστηκε η ζωή.

Γιατί να μην σου χαρίσω το θάνατό μου;

 

_

γράφει ο Άγγελος Πετρουλάκης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!