Στο κατώφλι

2.04.2017

Ξέρεις, πολλές φορές στέκομαι σ’ εκείνο το παγκάκι. Δε γνωρίζω γιατί. Παρατηρώ τον γέροντα έξω απ’ το κατώφλι μου, να κοιτάζει τη βροχή, να της μιλά… Ύστερα κάνει τον σταυρό του κι απευθύνεται στον θεό. Απορώ! Τι να του λέει άραγε; Ποιος ξέρει…

Ας σταθώ πίσω απ’ το παράθυρο. Με τις σταγόνες να σχεδιάσω την μορφή αυτών που απουσιάζουν.

Ο γέροντας μετράει τις μέρες στο κομπολόι του. «Δεν αλλάζει τίποτα», είπε. «Πού να σταθείς την ώρα του παρόντος;», έλεγε και ξανάλεγε. Προσπάθησα να ερμηνεύσω δυο πουλιά κουρασμένα που στάθηκαν πάνω στη μαγκούρα του. Ήθελαν να ξαποστάσουν;

Ακούστηκε ένα εμβατήριο. Κάτι μου θυμίζει... Α, ναι! Η ζωή μου!

Ο γέροντας σώπασε. Μόνο κάτι ψιθύρισε στα πουλιά. Τι να τους είπε άραγε; Ποιος ξέρει… Έπειτα έμεινε να παρατηρεί μερικά φύλλα που χόρευαν μαζί με τον αγέρα. Ξαφνικά σηκώθηκε. «Ήρθε η ώρα», είπε. Τι να εννοούσε; Περπατούσε και σιγοτραγουδούσε:

«Κάποτε ήταν μια Ιθάκη,
πού βρέθηκε η ξαστεριά;
Αυτόν το ήλιο μην δικάζεις.
Μας δείχνει πάντα την οδό.
Πομ πομ πομ…

Κάποτε είχα μια βαρκούλα,
μα χάθηκε η λιμνούλα.
Και ξεκίνησε η βαρκάδα,
πέρα στα ανοιχτά…
Μα κάπου πήγε,
μα πού πήγε η στεριά;
Πομ πομ πομ,
παράμ παμ πομ…»

Ο γέροντας χάθηκε μέσα στις καλαμιές. Δε φαινόταν πια. Αύριο πάλι, πομ πομ πομ… Έτσι, απόμεινα να κοιτάζω το φως αυτής της μεγάλης λάμπας έξω απ’ το κατώφλι μου. Πομ πομ πομ…

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

7 σχόλια

7 Σχόλια

    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ντίνα μου ευχαριστώ από καρδιάς!!!! Χαίρομαι που το βρήκες ενδιαφέρον!! Να είσαι καλά!!!

      Απάντηση
  1. sofia25164

    Ελένη μου συγκλονιστικό και βαθυστόχαστο στο κείμενο-ποίημά σου…Μπράβο σου κορίτσι μου!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Σοφία μου η γνώμη σου είναι σημαντική για εμένα!! Ευχαριστώ πάρα πολύ!! Εύχομαι το μονοπάτι σου να έχει δύναμη και φως!!!

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Μελαγχολικό, νοσταλγικό το κείμενό σου. Πολύ μου άρεσε, Ελένη. Την καλημέρα μου.

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Βάσω χαίρομαι πολύ πολύ που σου άρεσε η ιστορία του γέροντα! Να είσαι καλά!!! Η μέρα σου να είναι φωτεινή…

      Απάντηση
  3. Aσημινα Λεοντη

    Απο κεινα που σε μελαγχολουν…μα θαυμασια η αφηγηση του!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου