Στο κατώφλι

2.04.2017

Ξέρεις, πολλές φορές στέκομαι σ’ εκείνο το παγκάκι. Δε γνωρίζω γιατί. Παρατηρώ τον γέροντα έξω απ’ το κατώφλι μου, να κοιτάζει τη βροχή, να της μιλά… Ύστερα κάνει τον σταυρό του κι απευθύνεται στον θεό. Απορώ! Τι να του λέει άραγε; Ποιος ξέρει…

Ας σταθώ πίσω απ’ το παράθυρο. Με τις σταγόνες να σχεδιάσω την μορφή αυτών που απουσιάζουν.

Ο γέροντας μετράει τις μέρες στο κομπολόι του. «Δεν αλλάζει τίποτα», είπε. «Πού να σταθείς την ώρα του παρόντος;», έλεγε και ξανάλεγε. Προσπάθησα να ερμηνεύσω δυο πουλιά κουρασμένα που στάθηκαν πάνω στη μαγκούρα του. Ήθελαν να ξαποστάσουν;

Ακούστηκε ένα εμβατήριο. Κάτι μου θυμίζει... Α, ναι! Η ζωή μου!

Ο γέροντας σώπασε. Μόνο κάτι ψιθύρισε στα πουλιά. Τι να τους είπε άραγε; Ποιος ξέρει… Έπειτα έμεινε να παρατηρεί μερικά φύλλα που χόρευαν μαζί με τον αγέρα. Ξαφνικά σηκώθηκε. «Ήρθε η ώρα», είπε. Τι να εννοούσε; Περπατούσε και σιγοτραγουδούσε:

«Κάποτε ήταν μια Ιθάκη,
πού βρέθηκε η ξαστεριά;
Αυτόν το ήλιο μην δικάζεις.
Μας δείχνει πάντα την οδό.
Πομ πομ πομ…

Κάποτε είχα μια βαρκούλα,
μα χάθηκε η λιμνούλα.
Και ξεκίνησε η βαρκάδα,
πέρα στα ανοιχτά…
Μα κάπου πήγε,
μα πού πήγε η στεριά;
Πομ πομ πομ,
παράμ παμ πομ…»

Ο γέροντας χάθηκε μέσα στις καλαμιές. Δε φαινόταν πια. Αύριο πάλι, πομ πομ πομ… Έτσι, απόμεινα να κοιτάζω το φως αυτής της μεγάλης λάμπας έξω απ’ το κατώφλι μου. Πομ πομ πομ…

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Μεταφυσική συμπάθεια

Μεταφυσική συμπάθεια

Ήπιε την τελευταία γουλιά απ’ το ποτό της, σηκώθηκε απ’ το σκαμπό και προχώρησε προς τη μικρή πόρτα που βρισκόταν πίσω απ’ τη σκηνή. Ο Σωτήρης την βάστηξε απ’ το χέρι. -Πού πας; τη ρώτησε. -Πάω έξω για ένα τσιγάρο· θέλω να συγκεντρωθώ, απάντησε εκείνη. -Μην αργήσεις·...

Ο μοναχός και το νερό

Ο μοναχός και το νερό

Είχα μια φλόγα μέσα μου. Καθημερινά ξύπναγα και κοιμόμουν με αυτή τη φλόγα, είχε ριζώσει μέσα στην καρδιά. Ήθελα να μάθω το γιατί και το πως. Γιατί ο άνθρωπος περνάει τόσα, πως τα ξεπερνά και γιατί να συνεχίσει. Πως κινούμαστε και γιατί να αποδεχόμαστε την...

Ήρωες και δεδομένα

Ήρωες και δεδομένα

Τα βράδια όταν πέφτω να κοιμηθώ, όταν κουρασμένος από τις εμπειρίες της ημέρας ακουμπώ στο κρεβάτι, τότε είναι που έρχονται στην παρέα μου, οι ήρωες των παραμυθιών που διάβαζα μικρός. Ήρωες με μαγικές δυνάμεις, ήρωες τρανοί, αγέρωχοι μπρος στο χρόνο. Όταν ξαπλώσω,...

7 σχόλια

7 Σχόλια

    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ντίνα μου ευχαριστώ από καρδιάς!!!! Χαίρομαι που το βρήκες ενδιαφέρον!! Να είσαι καλά!!!

      Απάντηση
  1. sofia25164

    Ελένη μου συγκλονιστικό και βαθυστόχαστο στο κείμενο-ποίημά σου…Μπράβο σου κορίτσι μου!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Σοφία μου η γνώμη σου είναι σημαντική για εμένα!! Ευχαριστώ πάρα πολύ!! Εύχομαι το μονοπάτι σου να έχει δύναμη και φως!!!

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Μελαγχολικό, νοσταλγικό το κείμενό σου. Πολύ μου άρεσε, Ελένη. Την καλημέρα μου.

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Βάσω χαίρομαι πολύ πολύ που σου άρεσε η ιστορία του γέροντα! Να είσαι καλά!!! Η μέρα σου να είναι φωτεινή…

      Απάντηση
  3. Aσημινα Λεοντη

    Απο κεινα που σε μελαγχολουν…μα θαυμασια η αφηγηση του!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου