Στο κατώφλι

2.04.2017

Ξέρεις, πολλές φορές στέκομαι σ’ εκείνο το παγκάκι. Δε γνωρίζω γιατί. Παρατηρώ τον γέροντα έξω απ’ το κατώφλι μου, να κοιτάζει τη βροχή, να της μιλά… Ύστερα κάνει τον σταυρό του κι απευθύνεται στον θεό. Απορώ! Τι να του λέει άραγε; Ποιος ξέρει…

Ας σταθώ πίσω απ’ το παράθυρο. Με τις σταγόνες να σχεδιάσω την μορφή αυτών που απουσιάζουν.

Ο γέροντας μετράει τις μέρες στο κομπολόι του. «Δεν αλλάζει τίποτα», είπε. «Πού να σταθείς την ώρα του παρόντος;», έλεγε και ξανάλεγε. Προσπάθησα να ερμηνεύσω δυο πουλιά κουρασμένα που στάθηκαν πάνω στη μαγκούρα του. Ήθελαν να ξαποστάσουν;

Ακούστηκε ένα εμβατήριο. Κάτι μου θυμίζει... Α, ναι! Η ζωή μου!

Ο γέροντας σώπασε. Μόνο κάτι ψιθύρισε στα πουλιά. Τι να τους είπε άραγε; Ποιος ξέρει… Έπειτα έμεινε να παρατηρεί μερικά φύλλα που χόρευαν μαζί με τον αγέρα. Ξαφνικά σηκώθηκε. «Ήρθε η ώρα», είπε. Τι να εννοούσε; Περπατούσε και σιγοτραγουδούσε:

«Κάποτε ήταν μια Ιθάκη,
πού βρέθηκε η ξαστεριά;
Αυτόν το ήλιο μην δικάζεις.
Μας δείχνει πάντα την οδό.
Πομ πομ πομ…

Κάποτε είχα μια βαρκούλα,
μα χάθηκε η λιμνούλα.
Και ξεκίνησε η βαρκάδα,
πέρα στα ανοιχτά…
Μα κάπου πήγε,
μα πού πήγε η στεριά;
Πομ πομ πομ,
παράμ παμ πομ…»

Ο γέροντας χάθηκε μέσα στις καλαμιές. Δε φαινόταν πια. Αύριο πάλι, πομ πομ πομ… Έτσι, απόμεινα να κοιτάζω το φως αυτής της μεγάλης λάμπας έξω απ’ το κατώφλι μου. Πομ πομ πομ…

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

7 σχόλια

7 Σχόλια

    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ντίνα μου ευχαριστώ από καρδιάς!!!! Χαίρομαι που το βρήκες ενδιαφέρον!! Να είσαι καλά!!!

      Απάντηση
  1. sofia25164

    Ελένη μου συγκλονιστικό και βαθυστόχαστο στο κείμενο-ποίημά σου…Μπράβο σου κορίτσι μου!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Σοφία μου η γνώμη σου είναι σημαντική για εμένα!! Ευχαριστώ πάρα πολύ!! Εύχομαι το μονοπάτι σου να έχει δύναμη και φως!!!

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Μελαγχολικό, νοσταλγικό το κείμενό σου. Πολύ μου άρεσε, Ελένη. Την καλημέρα μου.

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Βάσω χαίρομαι πολύ πολύ που σου άρεσε η ιστορία του γέροντα! Να είσαι καλά!!! Η μέρα σου να είναι φωτεινή…

      Απάντηση
  3. Aσημινα Λεοντη

    Απο κεινα που σε μελαγχολουν…μα θαυμασια η αφηγηση του!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου