hand_pen_write

Είναι που ασκητεύοντας
δίπλα στη λογική
βαλσάμωσα εκείνη την μεταξωτή
πολύχρωμη πεταλούδα
και μουτζούρωσα τις ακρογιαλιές
απ’ της ζωής το παραθύρι.
Είναι όταν στολίζω
τον ήλιο στα μαλλιά
και στο ξωκλήσι της προσμονής
παντρεύω με συνείδηση λευκή
ένα χάρτινο βαρκάκι
με τα όνειρα μου!
Είναι κι αυτό,
που δένω τα αστέρια στις ακτές
για να φυτεύω λουλούδια σε γκρεμούς
να μοσχοβολά
όταν ακούω
τον αντίλαλο απ’ τη σιωπή μου!

-

γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!