Συριγμός

22.01.2017

snake

Η Άρτεμις γελάει. Στέκεται μπροστά στο παράθυρο κοιτάζει τον ακάλυπτο και γελάει. "Γεια σου ρε φίλε μου ντουβάρι τι χαμπάρια; Ωραία μέρα σήμερα εεε;" και γελάει. Δυνατά. Σχεδόν υστερικά. Σχεδόν βίαια. Σχεδόν βάναυσα. Το γέλιο της φιδίσιο, ύπουλο και δηλητηριώδες. Θα την σκοτώσει λες, μα όχι ιδέα σου είναι. Απλώς ξεκαρδίζεται με κάτι που εσένα ίσως σου φαίνεται παράξενο και ακατάληπτο. Μα τι σε νοιάζει; Είναι χαρούμενη και γελάει. Είναι όμορφη και γελάει, αυτό μόνο. Αν σε ενδιαφέρει.
Η Άρτεμις κλαίει. Μα πριν από λίγο γελούσε. Ακουμπάει στην κλειδωμένη πόρτα και κλαίει. Δυνατά. Σπαρακτικά. Κάποιος χτυπάει την πόρτα με μανία. Θα τη σπάσει, μα η Άρτεμις δεν ανοίγει. Μόνο κλαίει. Κλαίει και ουρλιάζει. Το ουρλιαχτό της εκκωφαντικό, ανατριχιαστικό. Αντηχεί σαν συριγμός φιδιού στο ντουβάρι.
Η Άρτεμις τώρα ούτε γελάει ούτε κλαίει. Έβγαλε μια αποφασιστική κραυγή και πέταξε στον ακάλυπτο σαν αρπακτικό πουλί. Για να σκοτώσει αυτό το φίδι. Που την πότιζε μία με βάλσαμο μία με δηλητήριο. Πετούσε με τα μάτια της κλειστά και ήταν πολύ όμορφη. Αν σε ενδιαφέρει.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

Νόστος

Νόστος

Η Λουκρητία αγουροξυπνημένη και πατώντας στις μύτες των ποδιών της για να μην ταράξει τον Γιάννη, προχωρά προς προς τον γωνιακό μπουφέ του δωματίου, στο σεντούκι με τις αναμνήσεις. Ανοίγει το κάτω συρτάρι και κρατά στα χέρια της μια πολύτιμη φωτογραφία, αδιάψευστο...

Το μήνυμα ελήφθη

Το μήνυμα ελήφθη

Μάταια έψαχνε να βρει τον ταχυδρόμο να τον ρωτήσει. Δεν ήταν πουθενά, ώσπου πληροφορήθηκε ότι άλλαξε γειτονιά. Μετά εξαφανίστηκε. Αγνοούμενος. Τα ίχνη του χάθηκαν για πάντα. Ίσως να γνώριζε κάτι το λευκό περιστέρι. Όταν το αντάμωσε μόνο λευκό δεν ήταν. Μαύρα τα είχε...

Η διάσταση

Η διάσταση

«Έχω μια βιβλιοθήκη» της είπα. «Αξίζει να τη δεις».  «Έλα τώρα»! απάντησε και πήρε εκείνο το ύφος το ενοχλημένο, όταν πιέζεται για κάτι που δε θέλει. «Πιστεύεις πως μπορώ να χάνω το χρόνο μου με βιβλία; Δεν με ενδιαφέρουν. Κάτι άλλο πρέπει να βρω, να περνάω τις...

Να βλέπω το Θεό…

Να βλέπω το Θεό…

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε ανάγκη την παρουσία του, έστω και βουβή. Οι Παρασκευές ήταν δύσκολες, άλλαξαν όλα από τότε που εκείνος έφυγε από κοντά της μια Παρασκευή βράδυ, ένα φθινόπωρο σαν και τούτο, μουντό κι αφιονισμένο σαν τα λυσσασμένα σκυλιά που...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Να βλέπω το Θεό…

Να βλέπω το Θεό…

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε ανάγκη την παρουσία του, έστω και βουβή. Οι Παρασκευές ήταν δύσκολες, άλλαξαν όλα από τότε που εκείνος έφυγε από κοντά της μια Παρασκευή βράδυ, ένα φθινόπωρο σαν και τούτο, μουντό κι αφιονισμένο σαν τα λυσσασμένα σκυλιά που...

Αυτά τα αβέβαια χρόνια

Αυτά τα αβέβαια χρόνια

Ο Παύλος δεν ήταν ξεκούραστος. Άφησε το βλέμμα του να περιπλανηθεί για λίγο στις αφίσες του φοιτητικού του διαμερίσματος και στο ομοίωμα ανθρώπινου σκελετού που στόλιζε το γραφείο του και στη σκέψη του άφηνε τον εαυτό να τον φαντάζεται να καθαρίζει τη βρωμιά που...

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

_ γράφει η Μαργαρίτα Κτωρίδου - «Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής σου!». Έτσι της έλεγαν όλοι. Μα εκείνη δεν ένιωθε έτσι. Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της είχε περάσει. Ξημέρωσε κι έφυγε μαζί του. Η Μένη. Πού είναι η Μένη;  Τη βρίσκει πάνω από το τραπέζι -φυσικά. Η...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Αννα σου πάνε πάρα πολύ και τα πεζά κείμενα. Δυνατά συναισθήματα που γλιστράνε ανάμεσα στο γέλιο και το κλάμα. Η γραφή σου είναι κάτι παραπάνω από καθηλωτική, χωρίς κοιλιά, χωρίς κενά, χωρίς να κουράζει με επαναλήψεις, τίποτα περιττό. Κάθε λέξη και κάθε πρόταση είναι προορισμένη για την εξέλιξη της υπόθεσης.Τρία πεζά σου διάβασα, μου άρεσαν πάρα πολύ, περιμένω και τα επόμενα. Καλή σου μέρα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Χριστίνα μου δεν βρίσκω πραγματικά να πω τίποτα περισσότερο από ένα μεγάλο ευχαριστώ. Με τιμας και με το παραπάνω. Να είσαι καλά!!!!

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Άννα μου…θα συμφωνήσω με την Χριστίνα ότι σου πάνε πάρα πολύ και τα πεζά!!! Δυνατό το κείμενο σου όπως και όσα μας αφήνει πίσω του. “Με νοιάζει” να σε διαβάζω γιατί φεύγω πάντα με γεμάτες τις αποσκευές μου…Ευχαριστώ!!! Να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Αυτό το νοιαξιμο .. αυτή η αγκαλιά .. αυτή σου η συντροφικότητα Σοφία μου με ενθαρρύνει πολύ και σε ευχαριστώ για αυτό. Καλή μας εβδομάδα!!

      Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    Η Άρτεμις μέσα από τον κλαυσίγελό της βρήκε το κουράγιο να πετάξει για να σκοτώσει αυτό που τη δηλητηρίαζε. Αποφασιστική και δυναμική η ηρωίδα σου Άννα μου, όπως και η γραφή σου. Καλή σου μέρα.

    Απάντηση
  4. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Τ’όσο σαν θεματολογία όσο και σαν υφος γραφής (κυρίως αυτή)το ίδιο ενδιαφέρον το πεζό με τα ποιήματά σου Μούαρέσει πολύ Άννα.Η αρχή σου υπόσχεται πολλά …

    Απάντηση
    • 'Αννα Ρουμελιώτη

      Η ενθάρρυνση σου με τιμά Λένα. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!! Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  5. Χαρούλα Σμαρνάκη

    Μία όμορφη εναλλαγή συναισθημάτων, δοσμένη τόσο έντονα…και στο τέλος η αποφασιστικότητα της ηρωίδας! Πολύ όμορφο κείμενο!

    Απάντηση
    • 'Αννα Ρουμελιώτη

      Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το πέρασμα Χαρούλα να είστε καλά!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου