Τ΄ακροθαλάσσι και ο νιός

14.08.2017

Στ' ακροθαλάσσι μια βραδιά σεργιάνιζα μονάχη 
ολόγυρά μου θάλασσα κι αγριεμένοι βράχοι.
Το φεγγαράκι έστεκε στη μέση τ' ουρανού μου
κι έπαιζε θέατρο σκιών  στο πάλκο του μυαλού μου...
Ξάφνου η αυλαία άνοιξε και στάθηκεν ομπρός μου
ντελικανής- ψηλός κι απλός - ο πιο όμορφος του κόσμου.
Στα χέρια εκράτη χαλινό κι έσερνε δύο άτια
απού εξεσπιθίζανε κι από τα δυο τους μάτια.
Θωρώ καλά ή βρίσκομαι στ' ονείρου μου τα πλάτη; 
Τι τάχα να εσήμαινε το κάθε ένα άτι;
''Πέζεψε κόρη μου ακριβή κόρη μαλαματένια
και με το άτι μου αυτό σου παίρνω κάθε έννοια!"
είπεν ο νιός και στάθηκε κοντά σ΄ένα μπεγύρι
''Αυτό σε πάει αυτοστιγμής σε μέγα πανηγύρι.''
''Αν σου κλουθώ θα λυπηθεί η μάνα που με γέννα
πως θα με δει ζωντανή είναι μεγάλο ψέμα"
εγώ του αποκρίθηκα κι έκαμα να μακρύνω
κι ευθύς μπροστά μου βρέθηκεν το άλογο εκείνο.
Αυτό που βγάζει στης ζωής το μαρμαρένιο αλώνι
εκεί που αλέθετ' ο καημός κι ακολουθούν οι πόνοι...
''Εγώ θα πάω οθέν εκεί σ΄αυτό που με κοιτάζει
και θ' ανεβώ στη ράχη του όπου κι αν με βγάζει...
Το ξέρω, θα ναι δύσκολο δεν ξέρω του τα χούγια
μα κάθε μέρα δίπλα του θα ναι μέρα καινούργια...''
του είπα και του άρπαξα το χαλινό απ' το χέρι
και είδα απ' τον ουρανό να πέφτει έν' αστέρι...
Ευχήθηκα από καρδιάς όπου κι άν με βγάλει
απάγγιο να χω στη ζωή την εδική σου αγκάλη...

 

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Γήθος

Γήθος

Στις αποκρίσεις των ματιών μυήθηκα. Σιωπές αμείλικτες τον χρόνο αίρουν. Τις ενοχές των αστεριών αρνήθηκα. Χείλη ενδοτικά, παλμοί των άκρων σου νεύματα μαγεμένα. Κόρες χίμαιρες, αφές γυμνές στον ήλιο, με τα μαλλιά τους βράχους αγκαλιάζουν. Μέτωπα ιδρωμένα, στήθη των...

Πολύχρωμη ζωή

Πολύχρωμη ζωή

Θέλω πολύχρωμη ζωή να ζήσω μα τα χέρια μου είναι άδεια και οι φόβοι μου πολλοί. Κι οι αμαρτίες μου τρομάζουν τις σκέψεις μου. Και τα λουλούδια που δεν κρατώ, μου κρύβονται… Πολύχρωμη ζωή, πολύχρωμες σκέψεις δεν έζησα ως τώρα για να μην υπάρχετε Μου μιλάει το μυαλό μου...

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου