Ταξίδι

Δημοσίευση: 13.03.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Στο πάρκο μια χαρτοπετσέτα πετά. Από παγκάκι σε παγκάκι. Δεν είναι μια σπάνια χαρτοπετσέτα. Ούτε καν πολυτελείας. Είναι από εκείνες τις φτηνές. Μικρή τετράγωνη με ανάγλυφο σχέδιο. Πετά. Χαμηλά. Ψηλά. Ξανά.

Η Μαρία μαθαίνει να φτιάχνει καράβια. Χαρτοπετσέτα τη χαρτοπετσέτα. Ο παππούς της ο Αντρέας της δείχνει ξανά και ξανά. Με υπομονή. Χαρτοπετσέτα και αγάπη. Χέρι τρυφερό. Διπλώνει ξεδιπλώνει.

Η Μαρία δε θέλει να μάθει ποτέ. Θέλει να της φτιάχνει καράβια ο παππούς. Καράβια με ονόματα που θα διαλέξουν μαζί. Να τη χωράνε, να τον χωράνε. Να ταξιδεύουν μαζί.

-Όταν μεγαλώσω παππού θα σε παντρευτώ!
-Και στη γιαγιά σου τι θα πούμε;
-Θα της πούμε ότι σε αγαπώ περισσότερο.

Στο πάρκο μια χαρτοπετσέτα πετά. Η γυναίκα στο παγκάκι, το κορίτσι που πετά. Ο παππούς σε ένα καράβι ταξιδεύει κι εκείνη πίσω προσμένει τον ναυτικό της. Διπλώνει χαρτοπετσέτες. Έφυγε τρέχοντας από την ταβέρνα. Στην τσέπη περισσεύαν χαρτοπετσέτες. Κλέφτρα και πάλι. Εκεί στο παγκάκι με τα χαραγμένα αρχικά. «Μ+Α για πάντα». Διπλώνει φάλτσα καράβια και τα σκίζει. Ποτέ και για πάντα. Μια απιστία του χρόνου που έχει μισήσει.

-Εσύ θα λες ταξίδι κι εγώ θα στο φτιάχνω
-Ταξίδι!
-Κιόλας;
-Ναι…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Μάχη μου πολύ μου άρεσε!!! Μπράβο!!! Πότε δεν έμαθα να φτιάχνω τέτοια καραβάκια, σαν την ηρωίδα σου κι εγώ. Πάντα όμως έβλεπα τον εαυτό μου μέσα τους. Με ένα τέτοιο καραβάκι να ταξιδεύει η καρδιά… γαλήνια τα νερά!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Καλημέρα Μάχη μου. Ότι πιο όμορφο έχω διαβάσει. Μου έφτιαχνε ο μπαμπάς μου όταν ήμουν μικρή και τώρα φτιάχνει για τα εγγόνια του. Απόλαυσα το πιο υπέροχο νοητό ταξίδι. Μπράβο!!!!

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Σουλελέ

    Από τα πολύ ωραία σου Μάχη! Τρυφερό και συγκινητικό. Μου αρέσει πολύ.

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Καλημέρα Μάχη μου❤️ από τα πιο όμορφα, από τα πιο τρυφερά σου…με συγκίνησες!!! Την αγάπη μου!!!

    Απάντηση
  5. Poupermina _

    Η πρώτη αγάπη και παντοτινή, λένε οι διαφημιστές.
    Η πρώτη αγάπη καταπρόσωπο με την απιστία του χρόνου, μας λέτε ποιητικά.

    Απάντηση
  6. Eleni V.koronioti

    Τι ωραίο!!!!!!!!Τι τρυφερό!Τι μεγάλα καράβια κάνει μια χαρτοπετσέτα!!! Μαγικά! Χωραν και στο πιο μικρό όνειρο!!!!! Υποκλίνομα!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου