Τα μοναχικά αστέρια…

25.12.2016

Στο κομμάτι του εαυτού μας που το ονομάζουμε Ευτυχία

 

Όταν χωρίζουμε με τον άνεμο κάθομαι στο μπαλκόνι μου και κοιτάζω τ’ αστέρια. Εκατομμύρια χρωματιστά αστέρια σ’ όλα τα μεγέθη και σ’ όλες τις ηλικίες, σεργιανούν στον ατέλειωτο ουρανό. Εκεί, λοιπόν, μες το σκοτάδι, που ποτέ δε γεννήθηκε και ποτέ δε θα πεθάνει, ζούσε και το δικό μου αστέρι.
Ένιωθε μόνο, όπως εγώ στο μπαλκόνι μου. Τ’ άλλα αστέρια περνούσαν δίπλα του βιαστικά ή αργά, δύο δύο, τρία τρία, ή πολλά πολλά, σιωπηλά, συζητώντας ή γελώντας χωρίς να το κοιτάζουν, χωρίς να του χαμογελούν. Αυτό, αμήχανο, με τα χέρια στις τσέπες, ανοιγόκλεινε τα φωτεινά του μάτια μήπως και το προσέξουν, ώσπου…
Ναι. Ένα άλλο αστέρι σε μια άλλη μεριά του χαμογελούσε περιμένοντας. Έμειναν λίγο ακίνητα καθώς τα βλέμματά τους συναντήθηκαν. Ύστερα άρχισαν μ’ όλη τους τη δύναμη να τρέχουν το ’να προς το άλλο. Έτρεχαν τόσο που το φως τους άφηνε πίσω τους γλυκιά ρυθμική μουσική.
Έτρεχαν ανάμεσα στο πλήθος μήπως και χαθούν, έτρεχαν ώσπου έπεσαν με λαχτάρα το ’να στην αγκαλιά του άλλου. Τότε έλαμψε ο ουρανός απ’ το φως σαν να ’γινε έκρηξη κι όλοι σταμάτησαν για να δουν τι συμβαίνει.
Μ’ αντί τα δυο αστέρια να ενωθούν σε μια αγάπη αιώνια, όπως θα νομίζετε, έγιναν χιλιάδες κομμάτια και σκόρπισαν σ’ όλες τις κατευθύνσεις. Α! έκανε το πλήθος και 'γω πετάχτηκα απ’ την καρέκλα μου ξαφνιασμένος, έμεινα λίγο ακόμα στο μπαλκόνι μου μέχρι που οι λάμψεις τους χάθηκαν κι ύστερα πήγα στο δωμάτιό μου και ξάπλωσα.
Η ζωή από τότε κυλάει στον ουρανό όπως και πρώτα. Οι περαστικοί περπατάνε το δρόμο τους δύο δύο, τρεις τρεις ή πολλοί μαζί, βιαστικά ή αργά, σιωπηλά, συζητώντας ή γελώντας χωρίς να κοιτάζουν ή να χαμογελούν στα μοναχικά αστέρια που ψάχνουν παρέα.
Κι εγώ; Εγώ ακόμα περιμένω να συναντηθώ με το δικό μου αστέρι. Μπορεί να κρύβεται στο μπαλκόνι απέναντι ή να με περιμένει στη γωνία του δρόμου της χαράς ή της λύπης μου. 

Τώρα που ξέρω τι συμβαίνει όταν τ’ αστέρια συγκρούονται δεν είμαι καθόλου, μα καθόλου, βιαστικός. Θ’ αφήσω να με οδηγήσει κοντά σου ο άνεμος που δεν ξέρουμε από πού έρχεται ή γιατί...

 

από το βιβλίο "Ιστορίες με τον Άνεμο" - Εκδόσεις Τεκμήριο

_

γράφει ο Νίκος Γιαννόπουλος
           Σκηνοθέτης - Παραγωγός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

3 σχόλια

3 Σχόλια

    • NIKOS GIANNOPOULOS

      thanks. ο καθένας μας είναι κι ένα φωτεινό αστέρι …..ας κρατήσουμε το αυτο το φως ………ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου