Τελείται

10.03.2018

Μα ήταν η φύση ασφυκτική,

για να χωρέσει της κόρης η οσμή.

Φαίνονταν τα δέντρα στριμωχτά,

για να εισέλθει ο γιος μέσα στα φύλλα τα πυκνά.

Δολοφόνησε μαχαίρι τον καρπό,

μα δεν έσταξε ζωή.

Μον έβγαλε μια κούφια θνηστική μυρωδιά.

 

Έμεινε η μάνα μες τη γη,

χωρίς να ηχεί η μητρική κραυγή.

Μονάχα μικρή ποσότητα δακρύων

ξεχείλιζε  από την χωμάτινη γωνιά,

για να επιβιώνουν τα νεογνά.

Αναμετριόταν με τις αλυσοδεμένες ρίζες,

ξανά στον ήλιο να παρασταθεί.

 

Και ο πατέρας στεκόταν σε απόσταση πιο μακρινή.

Πάλευε, το γένος να σωθεί.

Μα το φως του ήλιου

δεν μπορούσε να αναγεννήσει πια.

Και το φεγγάρι αποσύρθηκε

από τούτη την χλωμή μεριά.

 

Έπιπτε από τούτες τις σχέσεις, μες τη χαρά,

μία απελπισιά.

Και η δύση έπαψε πλέον την ανατολή να συναντά.

_

γράφει η Κωνσταντίνα Βουγιούκα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου