Τετράδια ονείρων, της Ζυράννας Ζατέλη

28.07.2017

σχόλια

“γράψον ουν α είδες”

Η Ζυράννα Ζατέλη μάς προσφέρει ένα βιβλίο- διάλειμμα, ένα βιβλίο δικής της συγγραφικής ανάπαυσης και σαν τέτοιο είναι πολύ όμορφο που έχει τα όνειρά της· τα κανονικά όνειρα, απ΄ αυτά που κοιμάσαι και έρχονται και κάτι λένε. Και τα δικά της λένε πολλά…

Η συγγραφέας λοιπόν παρουσιάζει μια επιλογή των ονείρων της από τον Μάρτιο του 1997 έως τον Μάιο του 2001, έτσι όπως τα σημειώνει στα τετράδια της. «Η ουσία τους πάντως διαφυλάχτηκε στο ακέραιο, όπως και η ελλειπτικότητα-ακόμη και η έλλειψη νοήματος σε όσα απ΄ αυτά», διαβεβαιώνει στο σημείωμά της. Και είναι σαν να διαφυλάχθηκε περισσότερο η ουσία και το νόημά τους με τα πνεύματα- είναι γραμμένο με το πολυτονικό σύστημα.

Είναι ένα έργο εξομολόγηση, είσοδος του αναγνώστη στο άυλο της, και ταυτόχρονα  ένα καθαρό- νέο ίσως- λογοτεχνικό είδος με μικρές αυτόνομες διηγήσεις, σαν συγγραφική προγραφή, αλλά συγχρόνως και ένα ολοκληρωμένο κείμενο. Εξάλλου πολλά από αυτά μπλέκονται με ήρωές της από προηγούμενα βιβλία ή με θέματα που την απασχολούν για όσα θέλει να γράψει.

Μας δίνει ένα ωραίο πάρε-δώσε ονειρικού και πραγματικού. Εκεί γνωστοί-άγνωστοι και άγνωστοι-γνωστοί, οι γονείς της- ιδίως η μάνα της (μια συγκλονιστική σημείωση η 5η)-, ο Πόε, ο Πτολεμαίος, ο Κάφκα, ο Σαίξπηρ, ο Μπόρχες, ο Καμύ, ο Γούντι Άλεν- και πώς θα μπορούσαν να μην ήταν όλοι αυτοί; παλιοί έρωτες και θάνατοι-το φροϋδικό δίπολο- και μετά αφυπνίσεις πότε με θρήνο πότε με γέλια.

Μέσα σε όλα αυτά μια φράση που επαναλαμβάνεται (12/4/1997 και 2/9/2000), μια συνέχεια ονείρου (28/6/1999 και 14/1/2000), και ένα παρόμοιο όνειρο (4/9/2000 και 22/10/2000) και σαν να τα έχει καταγράψει πολύ καλά όλα στη μνήμη της σημειώνει, ότι το τάδε το έχω ξαναδεί.

Στην πραγματικότητα η Ζατέλη μας δίνει ακουσίως μια υπερβατική αυτοβιογραφία τόσο αληθινή που διαβάζοντάς την ακούς το ήσυχο της φωνής της στ΄ αυτιά σου.

…και κάτι προσωπικό: Βλέπω συνέχεια, χρόνια τώρα, ένα όνειρο παρόμοιο με το δικό της, αυτό της σελίδας 111, που το ονειρεύτηκα και απόψε…

 

_

γράφει η Βίκη Κοσμοπούλου

 

Ακολουθήστε μας

Μην πατάς ξυπόλυτη, της Αστερόπης Λαζαρίδου

Μην πατάς ξυπόλυτη, της Αστερόπης Λαζαρίδου

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - "Γιατί γράφεις για σένα;" "Γιατί τόσο καλά δεν ξέρω κανέναν άλλο". "Η ζωή μου είναι αστεία και γλυκόπικρη. Σαν γαλλική ταινία με ρουμάνικους υπότιτλους. Και αποκτά νόημα, μόνο όταν την αφηγούμαι σε όσους έχουν όρεξη να ακούσουν. Αυτές...

Η Λέσχη των Άλλοθι, της Tami Hoag

Η Λέσχη των Άλλοθι, της Tami Hoag

Η Έλενα Έστες ανακαλύπτει ένα πτώμα κοντά στο ιπποφορβείο όπου εργάζεται στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα και ο ντετέκτιβ Τζέιμς Λάντρι από το Γραφείο του Σερίφη ερευνά την υπόθεση. Η νεκρή γυναίκα, όπως όλα δείχνουν, ήταν η ψυχή των κοσμικών πάρτι της περιοχής, μόνο που...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου Κώστας Θερμογιάννης

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Η Λέσχη των Άλλοθι, της Tami Hoag

Η Λέσχη των Άλλοθι, της Tami Hoag

Η Έλενα Έστες ανακαλύπτει ένα πτώμα κοντά στο ιπποφορβείο όπου εργάζεται στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα και ο ντετέκτιβ Τζέιμς Λάντρι από το Γραφείο του Σερίφη ερευνά την υπόθεση. Η νεκρή γυναίκα, όπως όλα δείχνουν, ήταν η ψυχή των κοσμικών πάρτι της περιοχής, μόνο που...

Για του Κόσμου τα Μάτια, του Βαγγέλη Γιάννου

Για του Κόσμου τα Μάτια, του Βαγγέλη Γιάννου

- γράφει η Άννα Δεληγιάννη - Τσιουλπά - Ένα δυνατό συγγραφικό ταλέντο, αναδεικνύει για άλλη μια φορά το νέο μυθιστόρημα του Βαγγέλη Γιάννου «για του Κόσμου τα Μάτια». Στις σελίδες του- που συναρπάζουν με τη συνεκτικότητα, την απέριττη λιτότητα και το συμβολισμό...

Άγιο Αίμα, του Θοδωρή Παπαθεοδώρου

Άγιο Αίμα, του Θοδωρή Παπαθεοδώρου

Τι ρόλο έπαιξε η Τεργέστη στο προεπαναστατικό ζύμωμα, αν και κάτω από το αυστηρό βλέμμα του καγκελάριου Μέτερνιχ; Πώς φτάσαμε στην ανατίναξη στο Κούγκι και στον χορό του Ζαλόγγου; Γιατί ο Αλή πασάς των Ιωαννίνων ενόχλησε τελικά την Υψηλή Πύλη και πώς θα εκμεταλλευτούν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου