Της Λησμοσύνης ο καιρός

7.04.2017

Κι αν μαθαίνω να πετώ,

στης αυγής το όνειρο…

Λάθη, πάθη ένα σωρό.

Έλα! Πάμε στον χορό.

Μες στης γης την απουσία,

ήταν όλα αυτά κι εγώ.

Μα τίποτα δεν ξέρω

κι όλο πίσω πια γυρνώ.



Μες στου βίου μου την πλάνη,

ηχούν αγγελικοί ψαλμοί.

Φωτιά και καταιγίδα,

της ψυχής μου η συλλαβή.



Πέτρινος καημός υφαίνει,

της οικίας μου κορμό.

Τα σύννεφα του νόμου,

στου μυαλού τον εμπαιγμό.



Τι κακό, τι τρομερό!

Της λησμοσύνης τον καιρό.

Πώς προσπερνά της ζωής μου τον διωγμό;

Σ’ έναν πόλεμο που ετρώθη,

οι Ευμενίδες θα σου πουν:



«Χαίρε, χαίρε εσύ, θνητέ!

Τι χρωστάς, τι προσμετράς;

Του δικαίου ο καμβάς.



Ω, σαν Άνθρωπος ομοιάζεις

κι όλο τον Θεό φωνάζεις.

Τις ουλές σου να επουλώσει

κι έλεος τυφλά να δώσει».



Μπρος! Σύλλεξε όλα τα κομμάτια.

Τον καθρέφτη να θωρείς.

Κοίτα άνω.

Την Αλήθεια.

Μην αργείς…  

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω, Θα θολώσω τα νερά της λιμνάζουσας θλίψης Θα κοπιάζω να βρω έναν λόγο χαράς    Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις, Ένα λουλούδι θα κόψεις, θα το μυρίσεις  Θέλεις να κλέψεις την ουσία, του παραπάνω εσύ για να ζήσεις.   Μια ώρα...

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

6 σχόλια

6 Σχόλια

    • Ελένη Ιωαννάτου

      Λένα μου χαίρομαι που το βρήκες ενδιαφέρον!! Ο κάθε άνθρωπος εστιάζει κάπου συγκεκριμένα. Πολλές και διαφορετικές οι οπτικές μας. Έχει την ομορφιά του όλο αυτό!!! Ευχαριστώ πολύ πολύ!!!

      Απάντηση
  1. Παναγιωτης Χρηστος Τουρκοχωριτης

    κι αν πιεις νερο της λησμονιας κι αν καποτε φιλιωσεις… με τα κομματια της οργης… και αν σου φωναξουν μιαν αυγη πως τελειωσαν οι πλανες … η ανασα μας… που χορτασε με αγερα μολυσμενο ..το ξερει πως θα ρθει ξανα πισω στο αγιο χωμα θα το φιλισει απαλα και απο της παρειας την ακρη .. ζεστο θα πεσει απαλα ενα ακομη δακρυ .. ΕΛΕΝΗ …

    Απάντηση
  2. Pola Vakirli

    Μες στην απλότητά του, στο ρυθμό του, στην ρίμα του μεγάλες αλήθειες ακούγονται Ελένη μου!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου