Της Λησμοσύνης ο καιρός

7.04.2017

Κι αν μαθαίνω να πετώ,

στης αυγής το όνειρο…

Λάθη, πάθη ένα σωρό.

Έλα! Πάμε στον χορό.

Μες στης γης την απουσία,

ήταν όλα αυτά κι εγώ.

Μα τίποτα δεν ξέρω

κι όλο πίσω πια γυρνώ.



Μες στου βίου μου την πλάνη,

ηχούν αγγελικοί ψαλμοί.

Φωτιά και καταιγίδα,

της ψυχής μου η συλλαβή.



Πέτρινος καημός υφαίνει,

της οικίας μου κορμό.

Τα σύννεφα του νόμου,

στου μυαλού τον εμπαιγμό.



Τι κακό, τι τρομερό!

Της λησμοσύνης τον καιρό.

Πώς προσπερνά της ζωής μου τον διωγμό;

Σ’ έναν πόλεμο που ετρώθη,

οι Ευμενίδες θα σου πουν:



«Χαίρε, χαίρε εσύ, θνητέ!

Τι χρωστάς, τι προσμετράς;

Του δικαίου ο καμβάς.



Ω, σαν Άνθρωπος ομοιάζεις

κι όλο τον Θεό φωνάζεις.

Τις ουλές σου να επουλώσει

κι έλεος τυφλά να δώσει».



Μπρος! Σύλλεξε όλα τα κομμάτια.

Τον καθρέφτη να θωρείς.

Κοίτα άνω.

Την Αλήθεια.

Μην αργείς…  

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

6 σχόλια

6 Σχόλια

    • Ελένη Ιωαννάτου

      Λένα μου χαίρομαι που το βρήκες ενδιαφέρον!! Ο κάθε άνθρωπος εστιάζει κάπου συγκεκριμένα. Πολλές και διαφορετικές οι οπτικές μας. Έχει την ομορφιά του όλο αυτό!!! Ευχαριστώ πολύ πολύ!!!

      Απάντηση
  1. Παναγιωτης Χρηστος Τουρκοχωριτης

    κι αν πιεις νερο της λησμονιας κι αν καποτε φιλιωσεις… με τα κομματια της οργης… και αν σου φωναξουν μιαν αυγη πως τελειωσαν οι πλανες … η ανασα μας… που χορτασε με αγερα μολυσμενο ..το ξερει πως θα ρθει ξανα πισω στο αγιο χωμα θα το φιλισει απαλα και απο της παρειας την ακρη .. ζεστο θα πεσει απαλα ενα ακομη δακρυ .. ΕΛΕΝΗ …

    Απάντηση
  2. Pola Vakirli

    Μες στην απλότητά του, στο ρυθμό του, στην ρίμα του μεγάλες αλήθειες ακούγονται Ελένη μου!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου