Της λευτεριάς βιγλάτορας

13.04.2017

 

      Πνεύμα στα δάση των ψυχών κι αχός στου Νου τη μάχη,

της Λευτεριάς βιγλάτορα, αιώνιε Καζαντζάκη!

      Λεύτερος πάνω στο σταυρό στο δέος της αβύσσου,

φεγγίζεις με το έργο σου στιγμές του Παραδείσου.

      Στο ανηφόρι της ζωής, είπες του Ψηλορείτη:

Βράχε, ομιλείς μας για θεό… Κι εγιγαντώθη η Κρήτη.

      Η Οδύσσεια του Έλληνα να σ’ έχει οδηγητή της,

της μοίρας απροσκύνητος, της αντοχής γρανίτης.

      Σαν Προμηθέας Λυόμενος τον Άνθρωπο λυτρώνεις,

φόβου κι ελπίδας τα δεσμά ωσάν κερί τα λιώνεις.

     Με το Χριστό σταυρώνεσαι, με το Ζορμπά πεθαίνεις,

τον θάνατο έθαψες στη γη και τη ζωή ανασταίνεις.

     Ονειροβάτης του άφταστου, του χρέους πυροβάτης,

η οικουμένη εκκλησιά κι εσύ ο χοροστάτης.

     Ψυχή και σώμα ναυαγοί, λειψό νερό σε ξέρα,

μα, το ταξίδεμα του Νου μακριά τραβάει και πέρα…

     Εσύσμιξες την αρετή και τη δικαιοσύνη,

πολέμαρχος στων πόθων μας την απεραντοσύνη.

     Το χτυποκάρδι σου αστραπή, ευθύνη ευτυχίας.

Και της Ελλάδας τα δεινά, πράξη αθανασίας.

     Η ιστορία του λαού πλουταίνει με τη μνήμη.

Και του φτωχούλη το ψωμί θέλει αγάπης ζύμη.

     Όρθιος πάνω στον γκρεμό, πώς φτερουγάει η ματιά σου,

όντας η Αλήθεια κυνηγά χίμαιρες στ’ όνειρά σου.

     Υψώνεις, ξύλινε σταυρέ, του κόσμου όλα τα πάθη,

αγνάντι στον ορίζοντα, μες στου βυθού τα βάθη.

     Τρόπος του βίου σου, η κραυγή σ’ όλη την Ανθρωπότη.

Οι ιδέες σου τρισεύγενες, για να θεριέψει η Νιότη!

     Μέσα μας ψήλωσ’ ο ουρανός κι ο ασκητής κοσμάκης.

Της Λευτεριάς βιγλάτορας, ο Νίκος Καζαντζάκης!

 

 Α' ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

«ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΕΙΑ  2017» ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΑΘΗΝΑ 18 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017

_

γράφει ο Παναγιώτης  Κουμπούρας 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

2 σχόλια

2 Σχόλια

    • Ανώνυμος

      Ευχαριστώ Ελένη , Τιμή στον βιγλάτορα της Λευτεριάς μας .

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου