Της προσφυγιάς τ’ αγκάθι

5.08.2018

Πίνεις το δάκρυ για νερό
τη θλίψη έχεις φίλη
έχεις τον πόνο αδελφό
την ερημιά στα χείλη

Έχεις αφήσει μια πληγή
του τόπου σου που αιμορραγεί
από των εχθρών του τη σφαγή
τ’ ολέθρου την πικρή κραυγή

Δεν έχεις σπίτι να σταθείς
κρεβάτι να πλαγιάσεις
νερό καθάριο να λουστείς
τα πάθη να λαγιάσεις

Ξεριζωμού ο σπαραγμός
άγνωστου δρόμου ο χαλασμός
ξένος παντού και μόνος
και σύντροφός σου ο τρόμος

Της προσφυγιάς τ’ αγκάθι
των σπλάχνων σου σαράκι
βάσανο που δε σβήνει
βαθιά οδύνη αφήνει.

_

γράφει η Ελένη Λουκά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου