young_girl

Μια μικρή μικρή χαρά - Έχασε τα δυο φτερά

Κίνησε ουρανό και γη - Για να ψάξει να τα βρει

Ρώτησε το αηδόνι - Που περνούσε απ’ το μπαλκόνι

 

«Μήπως είδες τα φτερά μου - Τα ‘χα πάντοτε κοντά μου

Μα ένα βράδυ σκοτεινό - Είπα φεύγω θα χαθώ

Μόνα τα άφησα στο σπίτι - Κι έτρεξα πίσω απ’ τη λύπη

Μα στο δρόμο που ‘χα πάρει -Μου μιλούσε το φεγγάρι

Αν αλλάξεις διαδρομή - Θα νικήσεις την ορμή

Που δραπέτισσα σε κάνει - Και σε κλάματα σε βάνει

Κι έτσι γύρισα σε λίγο - Κι είπα δε θα ξαναφύγω

Μα το σπίτι μου αδειανό  - Πουθενά μικρό φτερό

Πάνε μέρες που τα ψάχνω - Και τραγούδια πάω και φτιάχνω

Να τα ακούσουν να γυρίσουν - Και τους ώμους μου να ντύσουν»

 

Το αηδόνι στο μπαλκόνι - Την κοιτούσε να παγώνει

Με το ράμφος πα’ και σχίζει - τα φτερά του  της χαρίζει

Με τα πόδια περπατάει - Μα της μοιάζει πως πετάει

Κι έχει τώρα η χαρά - Δύο ολόμαυρα φτερά

Περπατάει στο σκοτάδι - Και γυρεύει μες στο βράδυ

Τους ανθρώπους που πονάνε - Στα φτερά της ακουμπάνε

Τους διαβάζει παραμύθια - Να αντέχουν την αλήθεια

Και καμιά φορά δανείζει - Τα φτερά της και γυρίζει

Με τα πόδια περπατάει - Μα σου μοιάζει πως πετάει…

 

(Στη Μ/Ν)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!