Της ψυχής τα κρατημένα

17.01.2017

Σαν πολύτιμο θησαυρό έκρυβε τα συναισθήματά της,
ποτέ δεν τα εξωτερίκευσε, ήταν αποκλειστικά δικά της.
Τα χείλη της μπροστά στους άλλους πάντα χαμογελαστά
μα όταν έμενε μονάχη, αιμορραγούσαν σιωπηλά.
Ό,τι σκεφτόταν και ένιωθε μέσα της το κρατούσε,
γινόταν ένα μαζί του, όλα τα σωματοποιούσε,
και αυτά σαν άλλος χείμαρρος, ορμητικός και βίαιος,
δεν είχαν πού να ξεβράσουν
και αυτή υπέφερε, πονούσε
και την ψυχή της τυραννούσε.
Οι αντοχές της, την είχαν εγκαταλείψει
τα ψυχικά αποθέματα είχαν εκλείψει.
Όλα θα ήταν διαφορετικά
εάν έβγαζε τη μάσκα
εάν άφηνε το δάκρυ να κυλά
και εάν δεν έπνιγε την ίδια της ανάσα.
Ώσπου νόσησε βαριά
και το ’νιωσε στο πετσί της
μόνο τότε κατάλαβε
πως τα κρατημένα τής ψυχής
παραλύουν τις αισθήσεις.

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Που σημαίνει Βάσω ότι αν έχεις έναν φίλο και του λες τα μυστικά της ψυχής σου και τον πόνο σου δεν τα μοιράζεσαι απλά αλλάτα κάνεις πιο υποφερτά
    ΦΙΛΟΣ λοιπόν ΤΟ φάρμακο.

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Συμφωνώ απόλυτα εάν και σπανίζουν. Σε ευχαριστώ Λένα μου για το πέρασμά σου, ακόμη μια φορά.

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ αληθινό .. πιο αληθινό δεν γίνεται νομίζω.. και πολύ δυνατό … κάποια στιγμή ξεσπούν τα κρατημένα ..πέφτουν σαν χείμμαρος πάνω μας και μας παρασύρουν στη δίνη τους … κάθε συναίσθημα έχει τους λόγους ύπαρξής του και όταν το κρατάμε στην άκρη και το θάβουμε είναι σαν να θαβόμαστε ζωντανοί. Μπράβο Βάσω μου , μου άρεσε πάρα πολύ!!!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Έτσι είναι Βάσω με της ψυχής τα κρατημένα. Μεγαλώνουν, διογκώνονται γίνονται βουνό και μας πλακώνουν. Πολύ σωστή η διαπίστωση. Μπράβο Βάσω!

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Χριστίνα. Έτσι είναι, για αυτό πρέπει να βρίσκουμε τρόπους, να την ξελαφρώνουμε λίγο την ψυχούλα μας. Να είσαι καλά.

      Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Δε μπορούσες να ερμηνεύσεις πιο σωστά, αυτό που έγραψα. Για μια στιγμή, διαβάζοντας το σχόλιό σου, νόμιζα ότι το έγραψες εσύ. Σε ευχαριστώ από καρδιάς, Άννα μου και χαίρομαι που σε γνωρίζω και φυσιογνωμικά.

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Βάσω μου… περιέγραψες πολύ ποιητικά όσα μας πονούν και κρατάμε μέσα μας. Όσα κρύβουμε πολλές φορές ακόμη και από τον εαυτό μας! Και ναι, θα συμφωνήσω μαζί σου ότι πολλές φορές όλα αυτά τα φυλαγμένα θυμώνουν και στρέφονται εναντίον μας. Αναρωτιέμε μόνο, αλλάζουν οι άνθρωποι; Προλάβαινουν να αλλάξουν; Εξαιρετικό, τόσο το θέμα, όσο και η απόδοσή του!!! Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  7. Βάσω Κσρλή

    Καλή σου μέρα Σοφία μου. Σε ευχαριστώ για τα τόσο καλά σου λόγια. Πιστεύω ότι οι άνθρωποι, δεν αλλάζουν.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου