Τιτάνια φαντάσματα

20.04.2017

 

Άγρια νύχτα γλυκιάς νοσταλγίας
ματιά θολά παλιάς πικρίας
νύχια που καρφώνουν το σώμα
στιγμές που κείτονται στο χώμα.

Στο άχαρο σκοτάδι φωτιά
πίσσα στη μέρα τη γλυκιά
η σελήνη αμείλικτος δικαστής
φαντάσματα τιτάνια νιας ζωής.


Τριαντάφυλλα κάποτε ροδαλά
μα τώρα στην ειρκτή της ζωής χωρίς χαρά
μέχρι να βρούμε το κουράγιο
να ξεφύγουμε σαν πλοία απ' το μουράγιο.

Φοβάται το παιδί στο σκοτάδι
της μάνας του ζητά το φουστάνι
λουλούδια κλείνουν τα πέταλά τους
λουφάζει η καρδιά στην αγκαλιά τους.

Προσπαθούμε να κρυφτούμε
απ' το μαρτύριο να βγούμε
νοσταλγία κάποιων ονειρεμένων στιγμών
χρυσοκέντητα τραγούδια των πουλιών.

Το θελκτικό φεγγάρι θα χαθεί
σαν κοκκινίσει ο ήλιος στην ανατολή
η πίκρα ποτέ δε θα σβήσει
στη καρδιά το δάκρυ θ' αφήσει.

_

γράφει η Ευαγγελία Ι. Λουκατάρη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    “Το θελκτικό φεγγάρι θα χαθεί
    σαν κοκκινίσει ο ήλιος στην ανατολή”

    Αυτό κρατώ, αυτό ονειρεύομαι…

    Μου άρεσε πολύ το ποίημά σας Ευαγγελία!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου