Select Page

Τι άλλαξε;

Τι άλλαξε;

Παιδιά ήμασταν…
Φωνάζαμε πίσω απ’ το σχολικό.
Η εξάτμιση άφηνε τόσες σκιές στις ζωγραφιές,
στα κλαδιά των δέντρων δειλινά.

Τρεμοπαίζανε οι φωνές μας στο γαϊτανάκι των ονείρων.
Έπειτα φλερτάραμε με αηδόνια ξεγνοιασιάς.
Των γέλιων την ολόμαυρη ράχη.
Τραμπαλίζαμε τις ιδέες στον κύκλο του τροχού
κι ύστερα χαιρετούσαμε τις φωτιές
που κρεμόντουσαν απ’ τα πουλιά.

Φτυάρι τσουγκράνα, τα μόνα μας όπλα.
Σκαλίζαμε τον κήπο του απείρου
κι έπειτα βλασταίναμε τον ήλιο στην καρδιά μας.
Αγαλματάκια ευκίνητα μέρα και νύχτα,
στο ατελείωτο ξανθό ηλιοτρόπιο.
Ακίνητα τώρα με κοιτούν.
Αμάλγαμα λευκό της ειμαρμένης σιγαλιάς.

Λογικά άλογα ταράζω
σε μια φιγούρα κοσμική.
Στις καλαμιές είναι ακόμα τα παιχνίδια μας.
Σωρός μεγάλος τα καφάσια.
Τρέξε να σε πιάσω εαυτέ.
Να τα φυλάξω, εγώ σε κυνηγώ.

Πώς να σηκωθώ την ώρα…
που κοιμούνται οι συνειδήσεις;
Οι δικές μας;
Χαμηλές οι τιμές, ευκαιρίες πολλές,
σ’ ένα ακροατήριο υπνωτισμένο.
Άριστα κουρδισμένο.

Θα προσευχηθώ να αναπνέω και αύριο
σ’ αυτό το χωράφι με τις μαργαρίτες.
Θυμάσαι; Κάποτε παίζαμε όλα τα παιδιά.
Κι όμως, ήμασταν τόσο μεγάλοι!
Κρυβόμασταν, για να γλιτώσουμε την αλήθεια μας.
Τώρα, κρυβόμαστε για να παραδώσουμε το ψέμα μας.
Είμαστε τόσο μικροί!

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

12 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ δύναμη και αυθεντικότητα στους στίχους σου Ελένη μου!!Μπράβο σου!!Μου άρεσαν πάρα πολύ!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Χαίρομαι ιδιαίτερα που σου άρεσε καλή μου Άννα!!! Ευχαριστώ απ’ τα βάθη της ψυχής μου!!! Φως πάντα να έχει ο δρόμος σου…

      Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Μα πόσο υπέροχο! Νοσταλγικά σκαλίζεις τις αλήθειες, κάθε στίχος και μια διαπίστωση. Μπράβο Ελένη!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Χριστίνα με συγκινούν τα λόγια σου!!! Χαίρομαι πάρα πολύ που το ένιωσες!!!

      Ευχαριστώ από καρδιάς!! Να είσαι καλά και να έχεις δύναμη!!

      Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ασημίνα ειλικρινά ευχαριστώ από καρδιάς!!! Να είσαι καλά!!! Όμορφες να είναι οι μέρες σου…

      Απάντηση
  3. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Ρίζες της παιδικής γνησιότητας στέλνουν υπέροχους χυμούς σε ποιητικούς καρπούς που έχουν τη δύναμη ξεγυμνώνουν και τις πίκρες της αλήθειας μας!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ναι Απόστολε, αυτή είναι αλήθεια μας!

      Χαίρομαι που το ένιωσες, που το βρήκες ενδιαφέρον!!! Ποιητικό το σχόλιό σου… Με συγκινείς!!

      Να είσαι καλά και τα νερά να είναι πάντα γαλήνια για εσένα!!!

      Απάντηση
  4. sofia25164

    “Όσο κοιμούνται οι συνειδήσεις το ακροατήριο θα παραμένει υπνωτισμένο και άριστα κουρδισμένο!!!”
    Πόσο πολύ συμφωνώ μαζί σου, με κάθε σου λέξη-πρόταση- νόημα. Ταυτίστηκα με τις σκέψεις σου και μέσα από την αλήθεια σου βρήκα και τη δική μου…! Ευχαριστώ πολύ…την αγάπη μου και την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Γεμάτο εικόνες, περιγραφικό, βγάζει πολύ συναίσθημα. Υπέροχοι στίχοι. Μπράβο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!