Τι άλλαξε;

21.04.2017

Παιδιά ήμασταν…
Φωνάζαμε πίσω απ’ το σχολικό.
Η εξάτμιση άφηνε τόσες σκιές στις ζωγραφιές,
στα κλαδιά των δέντρων δειλινά.

Τρεμοπαίζανε οι φωνές μας στο γαϊτανάκι των ονείρων.
Έπειτα φλερτάραμε με αηδόνια ξεγνοιασιάς.
Των γέλιων την ολόμαυρη ράχη.
Τραμπαλίζαμε τις ιδέες στον κύκλο του τροχού
κι ύστερα χαιρετούσαμε τις φωτιές
που κρεμόντουσαν απ’ τα πουλιά.

Φτυάρι τσουγκράνα, τα μόνα μας όπλα.
Σκαλίζαμε τον κήπο του απείρου
κι έπειτα βλασταίναμε τον ήλιο στην καρδιά μας.
Αγαλματάκια ευκίνητα μέρα και νύχτα,
στο ατελείωτο ξανθό ηλιοτρόπιο.
Ακίνητα τώρα με κοιτούν.
Αμάλγαμα λευκό της ειμαρμένης σιγαλιάς.

Λογικά άλογα ταράζω
σε μια φιγούρα κοσμική.
Στις καλαμιές είναι ακόμα τα παιχνίδια μας.
Σωρός μεγάλος τα καφάσια.
Τρέξε να σε πιάσω εαυτέ.
Να τα φυλάξω, εγώ σε κυνηγώ.

Πώς να σηκωθώ την ώρα…
που κοιμούνται οι συνειδήσεις;
Οι δικές μας;
Χαμηλές οι τιμές, ευκαιρίες πολλές,
σ’ ένα ακροατήριο υπνωτισμένο.
Άριστα κουρδισμένο.

Θα προσευχηθώ να αναπνέω και αύριο
σ’ αυτό το χωράφι με τις μαργαρίτες.
Θυμάσαι; Κάποτε παίζαμε όλα τα παιδιά.
Κι όμως, ήμασταν τόσο μεγάλοι!
Κρυβόμασταν, για να γλιτώσουμε την αλήθεια μας.
Τώρα, κρυβόμαστε για να παραδώσουμε το ψέμα μας.
Είμαστε τόσο μικροί!

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ δύναμη και αυθεντικότητα στους στίχους σου Ελένη μου!!Μπράβο σου!!Μου άρεσαν πάρα πολύ!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Χαίρομαι ιδιαίτερα που σου άρεσε καλή μου Άννα!!! Ευχαριστώ απ’ τα βάθη της ψυχής μου!!! Φως πάντα να έχει ο δρόμος σου…

      Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Μα πόσο υπέροχο! Νοσταλγικά σκαλίζεις τις αλήθειες, κάθε στίχος και μια διαπίστωση. Μπράβο Ελένη!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Χριστίνα με συγκινούν τα λόγια σου!!! Χαίρομαι πάρα πολύ που το ένιωσες!!!

      Ευχαριστώ από καρδιάς!! Να είσαι καλά και να έχεις δύναμη!!

      Απάντηση
  3. Ασημινα Λεοντη

    Θαυμασιοι οι στιχοι σου..και η κατακλειδα..απογειωση..μπραβο σας!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ασημίνα ειλικρινά ευχαριστώ από καρδιάς!!! Να είσαι καλά!!! Όμορφες να είναι οι μέρες σου…

      Απάντηση
  4. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Ρίζες της παιδικής γνησιότητας στέλνουν υπέροχους χυμούς σε ποιητικούς καρπούς που έχουν τη δύναμη ξεγυμνώνουν και τις πίκρες της αλήθειας μας!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ναι Απόστολε, αυτή είναι αλήθεια μας!

      Χαίρομαι που το ένιωσες, που το βρήκες ενδιαφέρον!!! Ποιητικό το σχόλιό σου… Με συγκινείς!!

      Να είσαι καλά και τα νερά να είναι πάντα γαλήνια για εσένα!!!

      Απάντηση
  5. sofia25164

    “Όσο κοιμούνται οι συνειδήσεις το ακροατήριο θα παραμένει υπνωτισμένο και άριστα κουρδισμένο!!!”
    Πόσο πολύ συμφωνώ μαζί σου, με κάθε σου λέξη-πρόταση- νόημα. Ταυτίστηκα με τις σκέψεις σου και μέσα από την αλήθεια σου βρήκα και τη δική μου…! Ευχαριστώ πολύ…την αγάπη μου και την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  6. Βάσω Καρλή

    Γεμάτο εικόνες, περιγραφικό, βγάζει πολύ συναίσθημα. Υπέροχοι στίχοι. Μπράβο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου