Select Page

Τι είπες;

Τι είπες;

Περνάει η ώρα

Τόσο γρήγορα όσο να ανασάνεις

Μέσα σε σμπαραλιασμένα υποσέλιδα

Και φρικτά παραμορφωμένες υποσημειώσεις

Στα κρυμμένα μηνύματα ετοιμοθάνατες στιγμές

Τις προσπερνάς

–Προσοχή μην αγγίζετε-

Περνάει η ώρα

Τόσο γρήγορα ο χρόνος φεύγει

Όσο να πεις –εκεί ήμουν-

Όσο να θυμηθείς πόσες σιωπές μέτρησες

-Μη μιλάς-

-Μη μιλάς-

-Μη μιλάς-

Αρκούσε ένα δεκανίκι

Λειψό... Mα...

– Αυτό σου έλαχε-

Μη ζητάς κι άλλο στήριγμα

-Τι είπες; Πονάς;-

Ήχοι αρχέγονοι φαντάσματα τώρα

Γρυλίζουν σε επανάληψη –ανεπίδεκτος μαθήσεως-

Περνάει η ώρα τι περίμενες;

-Tόσοι έχουν σειρά-

Περνάει ο χρόνος, τι πίστευες;

-Άλλος ένας στην ουρά-

-Και να θυμάσαι πάντα-

-Μη τυχόν και τολμήσεις-

-Μη μιλήσεις-

-Μη μιλάς-

-Μη μιλάς-

_   

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μαίρη Κάντα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Μέγαρα. Αποφοίτησα από την Φιλοσοφική σχολή των Ιωαννίνων. Το 2010 μετακόμισα μόνιμα στην Αθήνα για να σπουδάσω δημοσιογραφία στο ιεκ "ΑΚΜΗ". Έχω παρακολουθήσει ακόμα σεμινάρια νοηματικής γλώσσας και θεατρικής γραφής, ενώ συνεχίζω τις σπουδές μου στην λογοτεχνική γραφή στη " Tabula Rasa". Λατρεύω την Αθήνα, γιατί σε αυτή την πόλη, έγιναν πραγματικότητα όλα τα όνειρά μου. Αγαπάω επίσης το ουράνιο τόξο μετά από μία καταιγίδα. Μου θυμίζει πως όσα προβλήματα και αν υπάρχουν, κάποια στιγμή έρχεται το «ουράνιο τόξο», η λύση στα προβλήματα.

4 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ δυνατός ο μονόλογός σου Άννα και ιδιαίτερη η γραφή σου. Την ξεχωρίζω πριν ακόμη δω το όνομά σου. Μπράβο!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Θα συμφωνήσω με όλα όσα έγραψε το Χριστινάκι μας αγαπημένη μου Άννα…μπράβο!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Σε ευχαριστώ πολύ Σοφία μου…. για την αγάπη που συνοδεύει το σχόλιό σου!!Την καλημέρα μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος