Περνάει η ώρα

Τόσο γρήγορα όσο να ανασάνεις

Μέσα σε σμπαραλιασμένα υποσέλιδα

Και φρικτά παραμορφωμένες υποσημειώσεις

Στα κρυμμένα μηνύματα ετοιμοθάνατες στιγμές

Τις προσπερνάς

–Προσοχή μην αγγίζετε-

Περνάει η ώρα

Τόσο γρήγορα ο χρόνος φεύγει

Όσο να πεις –εκεί ήμουν-

Όσο να θυμηθείς πόσες σιωπές μέτρησες

-Μη μιλάς-

-Μη μιλάς-

-Μη μιλάς-

Αρκούσε ένα δεκανίκι

Λειψό... Mα...

– Αυτό σου έλαχε-

Μη ζητάς κι άλλο στήριγμα

-Τι είπες; Πονάς;-

Ήχοι αρχέγονοι φαντάσματα τώρα

Γρυλίζουν σε επανάληψη –ανεπίδεκτος μαθήσεως-

Περνάει η ώρα τι περίμενες;

-Tόσοι έχουν σειρά-

Περνάει ο χρόνος, τι πίστευες;

-Άλλος ένας στην ουρά-

-Και να θυμάσαι πάντα-

-Μη τυχόν και τολμήσεις-

-Μη μιλήσεις-

-Μη μιλάς-

-Μη μιλάς-

_   

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!