Τι είπες;

6.03.2018

Περνάει η ώρα

Τόσο γρήγορα όσο να ανασάνεις

Μέσα σε σμπαραλιασμένα υποσέλιδα

Και φρικτά παραμορφωμένες υποσημειώσεις

Στα κρυμμένα μηνύματα ετοιμοθάνατες στιγμές

Τις προσπερνάς

–Προσοχή μην αγγίζετε-

Περνάει η ώρα

Τόσο γρήγορα ο χρόνος φεύγει

Όσο να πεις –εκεί ήμουν-

Όσο να θυμηθείς πόσες σιωπές μέτρησες

-Μη μιλάς-

-Μη μιλάς-

-Μη μιλάς-

Αρκούσε ένα δεκανίκι

Λειψό... Mα...

– Αυτό σου έλαχε-

Μη ζητάς κι άλλο στήριγμα

-Τι είπες; Πονάς;-

Ήχοι αρχέγονοι φαντάσματα τώρα

Γρυλίζουν σε επανάληψη –ανεπίδεκτος μαθήσεως-

Περνάει η ώρα τι περίμενες;

-Tόσοι έχουν σειρά-

Περνάει ο χρόνος, τι πίστευες;

-Άλλος ένας στην ουρά-

-Και να θυμάσαι πάντα-

-Μη τυχόν και τολμήσεις-

-Μη μιλήσεις-

-Μη μιλάς-

-Μη μιλάς-

_   

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ δυνατός ο μονόλογός σου Άννα και ιδιαίτερη η γραφή σου. Την ξεχωρίζω πριν ακόμη δω το όνομά σου. Μπράβο!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Θα συμφωνήσω με όλα όσα έγραψε το Χριστινάκι μας αγαπημένη μου Άννα…μπράβο!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Σε ευχαριστώ πολύ Σοφία μου…. για την αγάπη που συνοδεύει το σχόλιό σου!!Την καλημέρα μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου