Ζερβά από το Σταυρό

αντάμωσα με τη Μαρία.

«Μάνα», της λέω

«μη σπέρνεις άλλα δάκρυα

άσε τον κοπετό

τετέλεσται».

«Πίσω από τις καλαμιές»

μ' απάντησε,

«πίσω από τ΄ασφοδίλια

χρίζονται με αίμα

κι άλλα τρύπια χέρια,

στις άσημες φαβέλες

τόσα στόματα πεινάνε».

Έτσι ιταμός που σύρθηκα

σαν τον Ορφέα ένιωσα

που κομματιάσαν οι Μαινάδες.

Ίσως η απόκριση ετούτη

εστάθη η πιο ακριβή κατάνυξη.

_

Γράφει η  Καλλιόπη Δημητροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!