Το Κουλούρι της Νεοπλουσιάς

Δημοσίευση: 15.02.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Ναι σε εσάς ομιλώ. Σε όλες εσάς τις νεόπλουτες, επιδειξιομανείς, φαμφαρολόγες. Δεν μπορείτε να τα καταφέρετε όλα με το χρήμα και για το χρήμα. Δεν θα φτάσετε ποτέ τους ντόμπρους, ευπρεπείς και με όλη τη σημασία της λέξεως πλούσιους από τζάκι, που την πληρώνουν με δικά τους λεφτά την προσωπική τους ευχαρίστηση.
Δεν θα γίνετε ποτέ αυθεντίες, ποτέ ανιδιοτελείς, γιατί ποτέ δεν προσπαθήσατε με κόπο και με μόχθο να χρησιμοποιήσετε το ρήμα "καταφέρνω". Όχι δεν τα ξέρετε όλα, όχι δεν έχετε το δικαίωμα της κριτικής, όχι δεν έχετε τον τίτλο της ευγενούς προσφοράς, όχι δεν έχετε καμία ικανότητα να καταλάβετε την ομορφιά, την εργασία, την τέχνη, ούτε καν την ελευθερία. 
Δεν θα γίνετε ποτέ άνθρωποι της καρδιάς, ούτε καν αγέρωχες "αμαζόνες" σε κρεβάτια. Γιατί ακόμα και να σας στύψουμε δεν θα βρούμε ίχνος συναίσθησης, ουσίας, τσίπας. Μην ζείτε με αυταπάτες. 
Αν μετρήσουμε αυτούς που βρίσκονται αληθινά δίπλα σας, χωρίς να έχουν το συμφέρον της τσέπης, της "μεγάλης" και "διασκεδαστικής" ζωής σας ή -ας πούμε- και της "εξουσίας" σας, θα καταλάβουμε ότι δεν θα ανοίξουμε ούτε ένα δάκτυλο μετρήματος. Μπορείτε να τους παραπλανήσετε με ευκόλως εννοούμενο τρόπο επειδή όλη σας τη ζωή σάς δίδαξαν πως να το παίζετε "γεμάτες", αλλά ποτέ δεν θα γίνετε.
Γεμάτες με δίνω, με συμπάσχω, με ακούω, με νιώθω, με συμπορεύομαι. Γεμάτες από τους άλλους, όχι γεμάτες με εγωισμό. Κι αν ήμουν υπερβολική, συγχωρέστε με, είναι που πάντα είμαι τόσο ξεκάθαρη. Είναι που πάντα σιχαίνομαι όλη την έννοια του σιχάματος. Είναι που δε φοβάμαι να είμαι λάθος, είναι που δεν ξέρω από μαλαγανιές, είναι που είμαι " Αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν". Δεν σας οικτίρω, ούτε σας λυπάμαι. Ίσα- ίσα σας αγαπώ. Όχι από υποκρισία, αλλά επειδή είναι αυτό που αληθινά έχετε ανάγκη.
Ναι μπορεί να είστε ένα λαχταριστό και εν δυνάμει φαγώσιμο κουλούρι, αλλά όλη η απόλαυση βρίσκεται όταν τρως τα ψίχουλα, ένα -ένα στο τέλος.

_

γράφει η Χαρά Χρυσάφη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ποιος έχει κρύψει τα παιδιά;

Ποιος έχει κρύψει τα παιδιά;

Είχε περάσει κάμποσος καιρός από την τελευταία φορά που η Νίνα επισκέφθηκε το χωριό της. Είναι τώρα 15 χρόνια που έφυγε από το πατρικό σπιτάκι της για σπουδές, κι από τότε επιστρέφει μόνο σαν επισκέπτρια. Μία τα Χριστούγεννα, μία το Πάσχα και οπωσδήποτε το καλοκαίρι....

Λίστα αναμονής

Λίστα αναμονής

Σάββατο απόγευμα. Τον είδα έξω από τα επείγοντα του μεγάλου νοσοκομείου να περιμένει. «Δεν μπορώ να φύγω ρε φίλε. Όπου να ‘ναι με φωνάζουν. Είμαι ψηλά στη λίστα αναμονής. Δυο νούμερα έχω μπροστά μου. «Ναι, ρε, σου λέω, θα μπω. Τα πράγματα είναι ρευστά εκεί μέσα και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Λίστα αναμονής

Λίστα αναμονής

Σάββατο απόγευμα. Τον είδα έξω από τα επείγοντα του μεγάλου νοσοκομείου να περιμένει. «Δεν μπορώ να φύγω ρε φίλε. Όπου να ‘ναι με φωνάζουν. Είμαι ψηλά στη λίστα αναμονής. Δυο νούμερα έχω μπροστά μου. «Ναι, ρε, σου λέω, θα μπω. Τα πράγματα είναι ρευστά εκεί μέσα και το...

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου