Το άδειο κορμί

18.11.2017

Το άδειο κορμί, κείτονταν στο πάτωμα, με νεκρικές κραυγές να περιλούζουν την ατμόσφαιρα. Δεν ήθελε, δεν αποζητούσε την ηδονή, τα θέλγητρά της, είχαν πεθάνει μαζί με τα δικά του.

Κι όμως, δεν ομολογούσε σε κανένα, τη σιχασιά που ένοιωθε, τον αποτροπιασμό,για τα δικά της ήδη εγκλήματα,ψυχής, που διατελούσε συνέχεια και κατά συρροή.

Ήθελε να ξεχάσει, να αποσπαστεί εκείνο το κομμάτι της, που λεγόταν κορμί, δεν το ήθελε, επεδίωκε στοχευμένα να το αφανίσει εντελώς, να το κατακρεουργήσουν οι άλλοι.

Η κάποτε θωριά της λεβεντόκορμης νεανίδος, είχε αποτελέσει, βορά για άγρια, καταλυσμένα θηρία, σώματος, κυριαρχίας και εξαφάνισης συναισθημάτων.

Δεν ήθελε να σκέφτεται, να ξέρει, να θυμάται, ακόμα και να ζει, αλλά έπρεπε να αποκαταστήσει τη γηραιά κυρία,που την  είχε αναθρέψει, μάνα.

Έτσι την έλεγε και μοιρολογούσε για την τύχη της το ριζικό της που θελε να το ξεριζώσει με μιας και να χαθεί, μια για πάντα, μαζί του.

Απαρνήθηκε τον έρωτά του, στάλθηκε το μήνυμα κάπως αργοπορημένο, σκόπιμα να μην ανατρέψει τα σχέδιά του.. Κι όμως, ο επιφανής Θεός, λειτούργησε για μια φορά ακόμα.

Το κρατούσε χρόνια τώρα.
μετά από κάθε αιμοσταγή και αιμοδιψή συνουσία της, το είχε παρηγοριά, το έκρυβε μέσα στις χούφτες της και την έπαιρνε ο ύπνος, λήθαργος μάλλον, ως το επόμενο της μέρας.

Τη νύχτα, το ξημέρωμα το ήθελε δικό της, το αφιέρωνε στον άγγελό της, που ήξερε ότι ήταν πάντα μαζί της.

Δεν ήθελε, όταν έπεφτε στο κρεββάτι, έβαζε άσπα... Ήθελε να του αφιερώνει την αγνότητά της σκέψης της. Έτσι... μόνο δική του.

Δεν άργησαν να τη βρουν το άλλο πρωί, μα αυτή τη φορά, το κομμάτι το χαρτί, σφιχταγκαλιασμένο μεν, αλλά μούσκεμα, αδύνατο να διαγνωσθούν τα λεγόμενά του.

Μόνο η Αγνή ήξερε τα πάντα και τώρα πια, ήταν κοντά στο φύλακα της, μαζί για πάντα.

 

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι θόρυβοι τού δρόμου: η “μουσική” του

Οι θόρυβοι τού δρόμου: η “μουσική” του

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, μα σε εμένα οι θόρυβοι του δρόμου, μεγάλοι ή μικροί, στην όποια ώρα της μέρας ή της νύχτας μου, μού κρατούν μιαν ιδιότυπη συντροφιά. Ακόμη και αυτός του απορριμματοφόρου του δήμου, είτε αυτού των 12 το βράδυ, είτε εκείνου των 6 το...

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ...Τι υπάρχει το βράδυ;Ζωή ή θάνατος;Ανυπαρξία ή ύπαρξη;Τριβή ή παθητικότητα;Παραπέτασμα ή παραδοχή;Το βράδυ επικοινωνείς με το πνεύμα σου= ΖΕΙΣΤη μέρα επικοινωνείς με τους άλλους= ΠΕΘΑΙΝΕΙΣΤο βράδυ μεταμορφώνεσαι σε μύγα,...

Νυχτερινή απαγγελία

Νυχτερινή απαγγελία

«Α πα πα πα, τι είναι αυτό πια με σένα βρε παιδί μου; Γλώσσα δεν έβαλες μέσα σου όλη τη νύχτα απόψε. Μα γιατί άραγε; Πρόβαρες τα καινούρια σου ποιήματα και σε ενέπνεε αυτό να το κάνεις μέχρι τα χαράματα; Έστησα μεν αυτί να ξεχωρίσω τι έλεγες αλλά στ’ αυτιά...

Νυχτερινή απαγγελία

Όταν έρχεσαι…

Όταν έρχεσαι για μένα θα το φωνάζεις. Θα λες το όνομά μου με έναν τρόπο καθηλωτικό. Όταν με ζητάς θα το έχει ζητήσει πρώτα ολόκληρο το σώμα σου. Όταν έρχεσαι για μένα δεν θα κρύβεσαι πίσω από μάσκες δειλίας και ατολμίας. Θα μου απευθύνεσαι σταράτα με τα μάτια σου να...

Φωτιά…

Φωτιά…

Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου, περίμενα ανυπόμονα να σβήσει και το τελευταίο φως από τον ορίζοντα για να χαθεί κάθε υποψία από τον άνθρωπο που έχει αρχές, ήθος, θρησκεία και βγήκα στο δρόμο. Η βροχή έπεφτε με ορμή,...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φωτιά…

Φωτιά…

Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου, περίμενα ανυπόμονα να σβήσει και το τελευταίο φως από τον ορίζοντα για να χαθεί κάθε υποψία από τον άνθρωπο που έχει αρχές, ήθος, θρησκεία και βγήκα στο δρόμο. Η βροχή έπεφτε με ορμή,...

Σκοπός

Σκοπός

Ακόμα ένα βλέμμα λατρείας σου, που με αγκυλώνει. Μη με κοιτάζεις. Η εικόνα μου ξεθωριάζει καθώς βουλιάζω σε σκοτεινό ουρανό. Μα μην τρομάζεις. Είμαι ασφαλής. Τυλίγομαι σφιχτά με τον ιστό μιας αράχνης και περιμένω. Την περιμένω. Και γίνομαι θύτης και θύμα. Εκτελεστής...

Έρωτας

Έρωτας

Είσαι το σημείο εκείνο που όλα τα όνειρά μου ενώνονται. Οι μαθηματικοί το αποκαλούν "τομή". Εγώ, πάλι, "έρωτα"... -             γράφει ο Μάριος Τσακρής

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου