Επιλέξτε Page

Το αστέρι της Αγάπης

30.12.2017

Η «Estrelladea», σύντομα θα γιόρταζε τα Χριστούγεννα και οι κάτοικοι της ετοιμαζόντουσαν γι' αυτή την γιορτή. Οι κάτοικοι του βασιλείου ήταν πάντα πολύ χαμογελαστοί, αισιόδοξοι και καλόκαρδοι. Την περίοδο των Χριστουγέννων, ήταν περισσότερο χαρούμενοι, γιατί όλοι λάτρευαν την συγκεκριμένη γιορτή. Έτσι, σε όλα τα σπίτια υπήρχαν χριστουγεννιάτικα δέντρα και στην κορυφή αυτών υπήρχε ένα αστέρι.

Το βασίλειο ήταν ξεχωριστό από τα υπόλοιπα, καθώς η μόνη της πηγή φωτός ήταν τα αμέτρητα αστέρια στο ουρανό. Δεν υπήρχε ο ήλιος, αλλά αυτό δεν ανησυχούσε καθόλου τους κατοίκους της. Όσο έβλεπαν τον έναστρο ουρανό, τίποτα δεν μπορούσε να τους χαλάσει την διάθεση και συνέχιζαν τις ετοιμασίες τους για την μεγαλύτερη γιορτή του χρόνου.

Η μικρή Αγάπη, η πριγκίπισσα της «Estrelladea» ήταν η μόνη που κάποιες φορές, ανησυχούσε για το τι θα συμβεί, αν πάψουν να υπάρχουν τα αστέρια. Φοβόταν πολύ το σκοτάδι. Δεν ήθελε όμως με τις αρνητικές σκέψεις να στεναχωρήσει τους γονείς της, καθώς πλησίαζαν τα Χριστούγεννα. Έτσι κάθε φορά που ανησυχούσε για το σκοτάδι, πλησίαζε στο τεράστιο χριστουγεννιάτικο δέντρο που στόλιζε το δωμάτιό της. Ανέβαινε σε μια καρέκλα και με προσεκτικές κινήσεις, άγγιζε το αστέρι στη κορυφή. «Ακόμα και αν όλα τα αστέρια του ουρανού σβήσουν, εγώ θα έχω εσένα. Το δικό μου φωτεινό αστέρι» ψιθύριζε και χαμογελούσε αισιόδοξα.

Οι φόβοι του δεκάχρονου κοριτσιού, λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα έγιναν δυστυχώς πραγματικοί. Τα αστέρια άρχισαν να εξαφανίζονται από το ουρανό. Κανείς δεν ήξερε την αιτία αυτής της εξαφάνισης. Οι άλλοτε χαρούμενοι και αισιόδοξοι κάτοικοι της πόλης, άρχισαν να θλίβονται και να ανησυχούν. Σταμάτησαν να τραγουδούν χριστουγεννιάτικα τραγούδια και έγιναν σκυθρωποί. Όσο σκοτείνιαζε ο ουρανός, τόσο σκοτείνιαζε και η ψυχή των ανθρώπων.

Ο βασιλιάς ήταν σε απόγνωση. Δεν ήξερε τι να κάνει για να προστατέψει τους κατοίκους, καθώς ερχόταν σιγά-σιγά το σκοτάδι. Τρεις μέρες πριν τα Χριστούγεννα, εμφανίστηκε στην “Εstrelladea”, ο «Σκοτεινός». Ο «Σκοτεινός» ήταν ένας μαύρος γίγαντας με δύο μικρά πράσινα μάτια και πράσινο στόμα που ζήτησε να δει τον βασιλιά.

«Ποιος είσαι;» ρώτησε τον γίγαντα ο βασιλιάς.

« Είμαι αυτός που θα φέρει το απόλυτο σκοτάδι» απάντησε μοχθηρά εκείνος.

«Μα γιατί θέλεις να μας κάνεις κακό;» συνέχισε να τον ρωτά ο βασιλιάς.

«Είμαι ο βασιλιάς του σκότους και αποφάσισα να χτίσω το βασίλειο μου εδώ. Εμείς, ζούμε στο απόλυτο σκοτάδι. Γι' αυτό και θα εξαφανίσω όλα τα αστέρια του ουρανού» απάντησε εκείνος.

«Θα σε πολεμήσουμε» φώναξε ο βασιλιάς της “Estrelladea”.

«Προσπαθήστε. Δεν θα καταφέρετε τίποτα. Καθώς τα αστέρια σβήνουν από το ουρανό, θα σβήνει και η χαρά στις ψυχές των κατοίκων. Στο τέλος, όλοι θα γίνετε σαν και εμάς» είπε ο Σκοτεινός και έφυγε γελώντας από το παλάτι.

Ο βασιλιάς ανήσυχος, φώναξε όλους τους κατοίκους, για να τους πει τα νέα. Όλοι μαζί, αποφάσισαν πως θα μπορούσαν να νικήσουν τους σκοτεινούς, εάν έφερναν ξανά την χαρά στη ψυχή τους. Έτσι, άρχισαν να γελούν δυνατά, να τραγουδούν ξανά χαρούμενα τραγούδια και να στολίζουν τα σπίτια τους με πολύχρωμες κορδέλες. Μα δεν υπήρξε κανένα αποτέλεσμα. Τα αστέρια εξακολουθούσαν να χάνονται από τον ουρανό και οι κάτοικοι βυθίζονταν όλο και περισσότερο στη θλίψη.

Η Αγάπη ζωγράφιζε, κοντά στα πόδια του πατέρα της, όταν ένας κάτοικος, θέλησε να μιλήσει με τον βασιλιά καθώς πίστεψε πως βρήκε την λύση στο πρόβλημα. Πρότεινε όλοι οι άνθρωποι της “Estrelladea”, να βγάλουν τα αστέρια τους από τα χριστουγεννιάτικα δέντρα και να τα τοποθετήσουν στις ταράτσες των σπιτιών τους. Ήλπιζε πως τα αστέρια των κατοίκων θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα αστέρια του ουρανού.

Χωρίς να έχει κάποια άλλη επιλογή, ο βασιλιάς διέταξε τους κατοίκους να στολίσουν τις ταράτσες των σπιτιών τους με αστέρια. Έτσι, πολύ σύντομα δεκάδες αστέρια εμφανίστηκαν στο βασίλειο της “Estrelladea”. Οι κάτοικοι πίστεψαν πως είχαν νικήσει το σκοτάδι και άρχισαν να χαμογελούν αισιόδοξα ξανά.Μα έκαναν λάθος. Πολύ σύντομα τα αστέρια στις ταράτσες των σπιτιών, έσβησαν. Το σκοτάδι απειλούσε και πάλι την “Estrelladea”.

Μία μέρα πριν τα Χριστούγεννα, στο ουρανό είχε παραμείνει μόνο ένα αστέρι που έσβηνε σιγά-σιγά. Οι “Σκοτεινοί” είχαν νικήσει. Οι κάτοικοι του βασιλείου είχαν κλειστεί στα σπίτια τους και απλά περίμεναν το τέλος. Η Αγάπη, δεν μπορούσε να βλέπει τον πατέρα της στεναχωρημένο. Έπρεπε να σκεφτεί κάτι για να σώσει το βασίλειο της “Estrelladea”΄και τους κατοίκους του. Δεν θα άφηνε το σκοτάδι να νικήσει. Έτσι,λίγα λεπτά αργότερα, αγκάλιασε τον πατέρα της, είπε "Ξέρω τι θα κάνω. Εγώ θα σώσω την “Estrelladea” "και έτρεξε στο δωμάτιό της.

Πήρε το αστέρι από το δέντρο και πήγε στο ψηλότερο σημείο του παλατιού. “Εσύ, θα με βοηθήσεις” μίλησε στο αστέρι. Τότε, έγινε κάτι μαγικό. Το αστέρι έγινε πιο φωτεινό και άρχισε να ανεβαίνει στον ουρανό. Η Αγάπη δεν το άφησε από τα χέρια της. Έτσι, μαζί με το αστέρι, ανέβηκε και εκείνη στο ουρανό. Το αστέρι της Αγάπης, είχε τόση μεγάλη λάμψη που φώτισε όλη την “Εstrelladea”.

Η Αγάπη εκπλήρωσε την υπόσχεση που έδωσε στον πατέρα της. Έσωσε για πάντα τους κατοίκους από το σκοτάδι. Οι κάτοικοι, βγήκαν από τα σπίτια τους, κοίταξαν τον ουρανό και είδαν την μικρή πριγκίπισσα να κρατάει το αστέρι. Δάκρυσαν από ευτυχία. Δεν θα ξεχνούσε ποτέ κανένας την θυσία της μικρής Αγάπης την παραμονή των Χριστουγέννων.

_

γράφει η   Μαίρη Κάντα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου