Το γέλιο

11.06.2017

Το πόσο μού αρέσει σαν σε βλέπω ή σε ακούω από τηλεφώνου να γελάς, δε φαντάζεσαι. Ιδιαίτερα, όταν πηγή και αιτία του γέλωτα είμαι εγώ. Νιώθω σαν να επιτελώ κάτι σαν δημιουργικό έργο, σαν να κάνω κάτι το σπουδαίο, αλήθεια σου λέω.

Μέσα στη μουρτζούφλα της καθημερινότητας, με τη θανατίλα που επικρέμεται της κεφαλής μας σαν Δαμόκλειος σπάθα και μας απειλεί σαδιστικά δείχνοντάς μας απειλητικά τον προτεταμένο δείκτη της, το γέλιο, το πηγαίο γέλιο, μοιάζει σαν δικλείδα εκτόνωσης, σαν βαλβίδα ασφαλείας, στη χύτρα της ψυχής μας. Το ότι ελέχθη πως το γέλιο μακραίνει τη ζωή μας δεν ελέχθη έτσι και ως έλαχε. Το φυλλοκάρδι μας γελώντας και μάλιστα θορυβωδώς, προκαλεί το οξυγόνο να εφορμήσει ακάθεκτο στους πνεύμονες και να εμπλουτίσει το αίμα της καρδιάς, δίνοντάς της την ευκαιρία να αναζωογονηθεί το μοτεράκι μας το βασανισμένο. Το γέλιο είναι ό, τι το γράσο για μια μηχανή. Έτσι και αυτό λείψει, η μηχανή μετά από ένα ανατριχιαστικό κρώξιμο θα σταματήσει. Γι’ αυτό, γελάτε, γελάτε σωστά και όχι χαζοχαρούμενα. Γελάτε διαβάζοντας ένα ευθυμογράφημα ή γράψτε κάτι το χιουμοριστικό να γελάσουν και άλλοι. Ο κωμωδιογράφος κατά την γνώμη μου επιτελεί κοινωνικό έργο.

Δεν είναι όλα μαύρα στη ζωή μας, βρε παιδιά. Πάντοτε βγαίνει ένα λαμπρό ουράνιο τόξο μετά την καταιγίδα και αυτό δεν είναι παρά το γέλιο του ουρανου που μας τονίζει με τα επτά του χρώματα και τις πολλές τους αποχρώσεις ότι πάει πέρασε η μαυρίλα και μπορούμε να αισιοδοξούμε ξανά. Καπάκι μάς στέλνει και έναν φλογερό και ολόξανθο ήλιο που γελάει μέχρι τα αυτιά και η πλάση γελάει όλη, μαζί με κείνον.

Βρίσκω ότι οι άνθρωποι με χιούμορ είναι άτομα προικισμένα από τον Θεό και με μια αποστολή, να φέρνουν το χρώμα στη ζωή μας και κατ’ επέκταση  δροσιά και αισιοδοξία.

Είναι όμως ένα γεγονός που μου κάνει τρομερή εντύπωση. ’Ατομα που μας είναι γνωστά για το χιούμορ τους είτε ηθοποιοί, είτε διάσημοι σεναριογράφοι κωμικών έργων, είτε συγγραφείς ευθυμογράφοι είναι αυτοί, στην προσωπική τους ζωή, είναι άτομα μοναχικά και κυριολεκτικά μονόχνοτα και αγέλαστα. Αυτό, μπορεί κάποιος να μου το εξηγήσει; Δεν ομιλώ για τους κλόουν που κρύβουν καλά το δάκρυ τους κάτω από μια γελαστή μάσκα γιατί έτσι επιβάλλεται, ακριβώς όπως επιβάλλεται σε έναν ηθοποιό από τον ρόλο που καλείται να ερμηνεύσει. Σαν φαινόμενο το βρίσκω αξιοπρόσεκτο. Από την άλλη άτομα γεννημένα θαρρείς με το ταλέντο τού χιούμορ, διαπρέπουν σαν δραματικοί καλλιτέχνες που το δάκρυ τους μοιάζει πολύ πιο πειστικό από το πηγαίο χιούμορ τους!!! Αυτό πώς γίνεται και γιατί γίνεται, δεν το κατανοώ, αλλά λίγη σημασία έχει. Αν και προσωπικά πιστεύω στη ρήση ‘’η γυναίκα τού Καίσαρα οφείλει όχι μόνον να φαίνεται τίμια αλλά και να είναι’’. Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή.

Απ’ όλα τα όντα του πλανήτη μας μόνον ο άνθρωπός γελάει. Αυτό άραγε τι να σημαίνει; Δεν μπορεί να μην υπάρχει κάποια εξήγηση.  

Λένε ότι το γέλιο μακραίνει τη ζωή, δεν το λένε; Γελάτε, λοιπόν, έστω για λόγους υγείας. Κάτι θα ήξεραν οι βασιλιάδες και οι πολυχρονεμένοι Σουλτάνοι που είχαν σε υπόληψη τους γελωτοποιούς τους στα ανάκτορα και τα παλάτια τους. Να τους το είχαν συστήσει οι γιατροί και οι σοφοί τους σύμβουλοι; Μπορεί…

Και εμείς οι κοινοί θνητοί, χωρίς συμβούλους να μας το προτείνουν, ας ακούσουμε τη φωνή τής ζωής που μας καλεί να την ζήσουμε με όσο περισσότερα χαμόγελα μπορούμε, που θα προσφέρουμε στους εαυτούς μας και στους γύρω μας…

Χα Χα χα χααααα.

Έτσι μπράβο!!!

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Καλημέρα Λένα μου και καλή εβδομάδα. Το ότι αυτός που γελάει είναι περισσότερο θλιμμένος από κάποιον άλλον, είναι γεγονός. Το γιατί, θέλει μεγάλη ανάλυση. Το γέλιο πάντως είναι πηγή ενέργειας, ζωής και όποιος έχει τη δυνατότητα να το μεταδίδει και στους άλλους, επιτελεί σπουδαίο έργο. Πολύ ωραίο θέμα!!!

    Απάντηση
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Το όμορφο χρονογράφημά σου, Λένα, ξύπνησε κάποιες σκέψεις μου.Συνήθως, οι άνθρωποι με χιούμορ σχολιάζουν σκοτεινές πλευρές της ζωής, κακές συμπεριφορές και άλλα παρόμοια, με τρόπο πολύ ηπιότερο, αλλά και πολύ αποτελεσματικότερα ανατρεπτικό, από το να πετάνε πέτρες. Λέω πως μπορεί, η θλίψη τους να είναι φυσική, αφού η αγαπημένη τους φωτεινή πλευρά της ζωής έχει πολύ ισχυρό αντίπαλο πεδίο. Η μπορεί και το αντίστροφο, να ξορκίζουν τη θλίψη τους σχολιάζοντας και ανατρέποντας με το χιούμορ τους υποκατάστατά της. Στην τέχνη (εντάσσω τους ανθρώπους με χιούμορ στις καλλιταχνικές φύσεις- εξ άλλου συνήθως είναι δημιουργοί) οι σκοτεινές καταστάσεις θίγονται για να τις υπερβούμε( δημιουργοί και δέκτες). Βεβαιως, δεν αναπτύσσω το θέμα, είναι πολύ μεγάλο, με πολλές πλευρές και λεπτομέρειες. Τό συμπέρασμα καταθέτω, στο οποίο έχω καταλήξει, συνθέτοντας υποκειμενικά όσα γνωρίζω.

    Απάντηση
  3. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    ;ETSI είναι Απόστολε . Καθ’ένας εκθέτει τα προσωπικά το βιώματα και παρατηρήσεις.
    Ευχαριστώ για τα λόγια τα καλά σου.Καλό σου απόγευμα.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου