Το γεύμα του πολέμου

30.03.2017

 

 

 

 

 

 

Όσα χρόνια και αν περάσουν,
η μνήμη σου δυστυχώς παραμένει ζωντανή,
τόσος πόνος, δάκρυ -σκέτη αυταπάτη.
Αυτή είναι η γεύση του θανάτου.

Θα υπάρξει άραγε ένα τέλος;
Μερόνυχτα κρατάει ο πόλεμος,
δε λέει να σταματήσει,
δεν ξέρει η μάνα για ποιον να πρώτο-μοιρολογήσει.

Ερείπια τριγύρω παντού, τείχη κατεστραμμένα,
κοράκια, λύκοι παραμένουν λυσσασμένα,
τρέχει γάργαρο το αίμα στους δρόμους και στα κρίνα.
Αυτό είναι το γεύμα του πολέμου.

Τρέμει η ψυχή του ανθρώπου,
μπροστά σε τούτο το κακό.
Γιατί δεν το σταματάς αχάριστε άνθρωπε;
Τόσες κενές ψυχές έχεις δημιουργήσει!

Χίλιοι νεκροί και ο άνθρωπος μυαλό δε βάζει,
χίλιες ζωντανές πληγές που κανένας δεν αλλάζει,
η γύμνια του πολέμου είναι ένα μαράζι.
Πότε θα σταματήσει αυτό το γεύμα του πολέμου;

_

γράφει η Άννα Ελένη Πολύδωρα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

- γράφει η Αλεξάνδρα Παυλίδη - “Τα περσινά τους βάζουν για καλά” του Σπύρου Γούλα και η ανάσυρση των προσωπικών ναυαγίων. Εκδόσεις Πόλις Από τον Μάιο του 2020 κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του Σπύρου Γούλα, από τις εκδόσεις Πόλις, σε επιμέλεια-διόρθωση Δημήτρη Αθηνάκη...

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Νησί θα πει κρούστα στεριάς ζωσμένη στο λουλάκι με βράχια ολοτσαλάκωτα, με δαντελένια μέρη, μια φούχτα σπόρια για τ’ αηδόνια στ’ άσπρο πεζουλάκι, κι ένα ραδιόφωνο ανοιχτό, χειμώνα-καλοκαίρι.   Νησί θα πει μοσκοβολιά από σκίνους και θυμάρια, παπαρουνίτσες...

Θάλασσα

Θάλασσα

Γαλάζιο πέπλο της καρδιάς μας τραγούδι νοσταλγικό της μοναξιάς μας μας αγκαλιάζεις, μας δροσίζεις με την γαλάζια σου ομορφιά, μας διαποτίζεις. Μας σαγηνεύεις, μας μεθάς.   Σε μέρη απίθανα μας πας μας ταξιδεύεις δεν σταματάς ούτε στιγμή να μας μαγεύεις. Μα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

    • Ανώνυμος

      Καλημέρα Ελένη μου, σ’ευχαριστώ πολύ για το ωραίο σχόλιο σου! Αυτή είναι όντως η πικρή αλήθεια.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου