Το γεύμα του πολέμου

30.03.2017

 

 

 

 

 

 

Όσα χρόνια και αν περάσουν,
η μνήμη σου δυστυχώς παραμένει ζωντανή,
τόσος πόνος, δάκρυ -σκέτη αυταπάτη.
Αυτή είναι η γεύση του θανάτου.

Θα υπάρξει άραγε ένα τέλος;
Μερόνυχτα κρατάει ο πόλεμος,
δε λέει να σταματήσει,
δεν ξέρει η μάνα για ποιον να πρώτο-μοιρολογήσει.

Ερείπια τριγύρω παντού, τείχη κατεστραμμένα,
κοράκια, λύκοι παραμένουν λυσσασμένα,
τρέχει γάργαρο το αίμα στους δρόμους και στα κρίνα.
Αυτό είναι το γεύμα του πολέμου.

Τρέμει η ψυχή του ανθρώπου,
μπροστά σε τούτο το κακό.
Γιατί δεν το σταματάς αχάριστε άνθρωπε;
Τόσες κενές ψυχές έχεις δημιουργήσει!

Χίλιοι νεκροί και ο άνθρωπος μυαλό δε βάζει,
χίλιες ζωντανές πληγές που κανένας δεν αλλάζει,
η γύμνια του πολέμου είναι ένα μαράζι.
Πότε θα σταματήσει αυτό το γεύμα του πολέμου;

_

γράφει η Άννα Ελένη Πολύδωρα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

2 σχόλια

2 Σχόλια

    • Ανώνυμος

      Καλημέρα Ελένη μου, σ’ευχαριστώ πολύ για το ωραίο σχόλιο σου! Αυτή είναι όντως η πικρή αλήθεια.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου