Κάτω από το στολισμένο δέντρο περιμένει καρτερικά πότε θα κάνει την εμφάνισή του ο Άγιος-Βασίλης. Έχει να του φέρει δώρο εδώ και κάμποσα χρόνια. Είτε θες επειδή δεν ήταν καλό παιδί, είτε γιατί τα οικονομικά δεν πήγαιναν καλά ή μπορεί κιόλας να είχε νευριάσει μαζί του, γιατί ποτέ δεν του είχε στείλει γράμμα. Φέτος όμως, έδειξε καλή διαγωγή και έστειλε νωρίς το γράμμα του. Μη φανταστείτε ότι ζητούσε και τίποτε σπουδαίο. Ένα τρενάκι για να κάνει το γύρο του κόσμου. Έτσι το είχε βάλει στο μυαλουδάκι του. Ο ήχος από το έλκηθρο του Άγιου τον έκανε να τρελαθεί από τη χαρά του. Τα μεγάλα του μάτια άστραψαν από ευτυχία, όταν τον αντίκρυσε. ‘Όταν δε, του παρέδωσε το δώρο, το άνοιξε σαν τρελός και –ναι- η επιθυμία του είχε πραγματοποιηθεί. Το συναρμολόγησε στη στιγμή και σα μικρό παιδί έπαιζε μέχρι να ξημερώσει. Τι και εάν στα μαλλιά του είχε χιόνια, τι και εάν τον βάραιναν τα χρόνια, έκλαιγε ασταμάτητα, που πήρε δώρο πρώτη φορά. Βλέπετε ποτέ δεν είχε περάσει από το σπιτικό του ο Άγιος Βασίλης. Όλα τα παιδιά τον γνώριζαν εκτός από εκείνον. Τον θυμήθηκε όμως τώρα, και ο μεγάλος φίλος μας, έγινε και πάλι παιδί.

 

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!