Select Page

Το εργαλείο στον αυτόματο. Είναι να ερωτεύεται ο ρυθμιστής;

Το εργαλείο στον αυτόματο. Είναι να ερωτεύεται ο ρυθμιστής;

Οικεία υπόθεση• πολλαπλά κατάγματα με προεξάρχουσες, ως κατηγορηματικά επιβεβαιωτικές, πολλαπλές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Διαδικασία τυπική• ένα «χρατς» και η ψυχή της ξεκινά το μεγάλο της ταξίδι. Όμως στέκεται παράδοξα αναποφάσιστος. «Μου μοιάζει, μα την αφεντιά μου, μου μοιάζει!» παρατηρεί έκπληκτος. Ακουμπά το εργαλείο στην τραυματία δίπλα, να μην τον απασχολεί με τις ακάματες δονητικές υπενθυμίσεις του, για να σκεφτεί ανενόχλητος. Δεν έχει -το γνωρίζει- χρόνο, αυτός ο εκ φύσεως άχρονος. Όσο σκέφτεται αποκλειστικά γι’ αυτήν, ανατρέπονται ισορροπίες με ρυθμούς καταιγιστικούς εκθετικής προόδου. Τριγύρω ίπτανται εκατομμύρια σελίδες ματαιωμένων προβλέψεων, συμβουλών, εμβριθών αναλύσεων, με κατεύθυνση προς τα εργοστάσια ανακύκλωσης. Διάχυτη και η οσμή πετρελαίου, πάντοτε παρούσα στα μεγάλα δυστυχήματα. Ευσπλαχνικός, το συνηθίζει να ‘ναι. Οι άνθρωποι, βέβαια, ως φύσει αγνώμονες, άλλα καταλαβαίνουν. Γλύτωσε, λένε, από του χάρου τα δόντια ή πήγε κι ήρθε κι άλλα ασεβή παρόμοια. Ως μεγαλόθυμος, τα αντιπαρέρχεται με εύθυμη διάθεση. Εδώ όμως, βρίσκεται, με κάποιο σπάνιο -τι σπάνιο; μοναδικό- τρόπο, «ενώπιος ενωπίω». Έχει να κάνει με μια θανάσιμα τραυματισμένη που του προκαλεί σύγχυση και ταραχή, αν και μύριες όσες ανάσες της πέρασαν χωρίς ποτέ να τις προσέξει, όπως ήταν φυσικό. Αφύσικο είναι τούτο, το τωρινό. Δεν θα καθίσει όμως ν’ αναλύσει πώς άρχισε ν’ αγωνιά για την επόμενη στιγμή της και πώς του ήρθε να διεκδικεί κι αυτός μια ζωντανή ψυχή στο πλάι του. Αρκετή αταξία προκάλεσε ετούτη η αιφνίδια συναισθηματική εμπλοκή και οι περιιπτάμενες σελίδες τον καλούν να επισπεύσει. Θα την αφήσει να ζήσει, το θέλει και το αποφάσισε, αλλά δεν του αρκεί• δεν εμπιστεύεται, εξάλλου, σε χέρια και αισθητικές αντιλήψεις ανθρώπων την πλαστική αποκατάστασή της, όσο πρωτοφανέρωτη κι αιρετική κι αν είναι τούτη η επιθυμία του. Επιπλέον, η απόφασή του δεν σχετίζεται με όσα αφήνει πίσω της. Ούτως ή άλλως, δεν θα την ενδιαφέρουν πλέον και δεν πρόκειται να τα ξανασυναντήσει. Επαναστατικώ δικαίω, επιλέγει συντρόφισσα-εις-το-εξής-διηνεκές. Πώς τολμάς! Παραφρόνησες; Πόλεμοι ξεσπούν εξαιτίας της ολιγωρίας σου, χωρίς λογική, χωρίς απώλειες. Όλες οι ψυχές καθηλωμένες σε σώματα διαλυμένα. Εν αποσυνθέσει ύλη και πνεύμα ανάκατα. Πού τον βρήκες τέτοιο κόσμο; Βυθίζονται οικονομίες. Αδιαφορείς για την αιώνια τάξη; Ανατρέπεις τους νόμους-της! Οφείλει, ναι, να ενεργήσει για την τάξη• ρυθμίζει, απονενοημένα, το εργαλείο στον αυτόματο και το ξαποστέλνει. Ξέγνοιαστος πλέον, μπορεί να στραφεί σ’ αυτήν, να την φροντίσει. Πώς όμως, ως σκελετός κι αόρατος; Βρίσκει, νομίζει, λύση• ντύνεται το δέρμα του νεκρού πρώην συντρόφου της, φοράει και τα γυαλιά του. Το πρόβλημα δε λύνεται. Ζωές μπορεί να καταργεί και να χαρίζει, αλλά δεν έχει εξουσία να δημιουργεί• κι αυτό το δέρμα είναι ήδη νεκρό. Αναζητά λύση της λύσης. Καταφεύγει στο μακιγιάζ• γαιώδη χρώματα, φτυστός ο εαυτός του, ιδίως με τα δυο δρεπάνια που σχηματίζει δίκην οφρύων, πάνω από τα γυαλιά. Θριαμβευτικά πλέον ορατός κι αναγνωρίσιμος. Έπαρση και ευφορία! Μεγάλο γεγονός! Θα διεκδικήσει νέα συνθήκη που θα περιλαμβάνει και αυτήν. Για τη συνέχεια, όπως τώρα την επιθυμεί, του λείπει το τελετουργικό. Οι γοητευτικές, όμως, αφηγήσεις εξαντλήθηκαν σε παλιά χειρόγραφα δια χειρών αξεπέραστων μαστόρων. Είναι ένα ζήτημα αυτό. Όχι δα και πρόβλημα• δεν αφορούν την εξοχότητά του τα προβλήματα, οι επιθυμίες του δεν υποτάσσονται σε απουσίες. Δεν του το επιτρέπει κι ο Εγωισμός του. Άντε, τώρα, να επιδίδεται σε αυτοκριτική, την αγνοεί ως πράξη. Είπε να αναλάβει ο ίδιος την αφήγηση, αλλά απέρριψε, με την ταχύτητα που τον χαρακτηρίζει, την εκδοχή. Το υποκειμενικό στοιχείο θα έριχνε πέπλο ερεβώδες και δεν επιθυμεί ακρότητες. Έστω• το περίτεχνο τελετουργικό ας λείπει. Θα το υποκαταστήσει η μεγαλοπρέπεια των κινήσεών του, μια γενναιόδωρη κατάθεση σε μη πτωχευμένη τράπεζα και, το σπουδαιότερο, η άνευ ορίων πρόσβαση στο, προς ιδίαν αυτού χρήσιν, απολύτως εκλεκτό μαύρο. Την ξυπνά και της απλώνει το χέρι να σηκωθεί. «Έλα καλή μου. Eimai olos dikos sou my dear. Αγνόησε τις οιμωγές πριγκίπισσά μου. Είναι αβαρείς, σαν τις σκιές που τις εκφέρουν». Η διασωθείσα δεν αιφνιδιάζεται• της είναι οικείος. Εγείρεται• οι κινήσεις της έχουν τη χάρη ηρωίδας κουκλοθέατρου• τα κατάγματα, ως από μηχανής εύρημα, δημιουργούν το τελετουργικό που πήγαινε να λείψει. Χέρι- χέρι προχωρούν μες τον χαμό από τη δράση του ασύδοτου δρεπανιού που επιστρέφει αφανίζοντας και πάει κατά πάνω της.

«Έδωσα στον αφηγητή την ευκαιρία να με υποθέσει, να με ερμηνεύσει, να με διασκεδάσει• αυτός δεν την αξιοποίησε, εκτρεπόμενος σε ακρότητες και ερωτηματικά αδιέξοδα, βάσει πανάρχαιων διανοητικών ευρημάτων, αποκαλύπτοντας το φυσικό του θράσος, ενώπιον των δομικών αδυναμιών του. Εγώ θα πηγαινοέρχομαι, όπως πηγαινοέρχομαι, απ’ το Εδώ στο Έρεβος, παίρνοντας μαζί μου, σε μοναδικές περιστάσεις, υποκείμενα λατρείας. Το Εδώ θα αναπληρώνει, όπως αναπληρώνει, τις απώλειες, με πρωτεϊκή αμεσότητα, δίχως μνήμη

Εκτός και αν… «Ανεκδιήγητο το θράσος του αφηγητή»

 

_

γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

5 Σχόλια

  1. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Αποστόλη οφείλω να πω κάτι. Συνηθίζω καθημερινώς να βλέπω τις αναρτήσεις του βιβλιο νετ και συνήθως γράφω και κάποιο σχόλιο καλη ώρα σαν ετούτο εδώ .
    Σήμερα λοιπόν με τις πρώτες πρώτεςλέξειςπου διάβασα απ΄το κείμενο είπα: Αυτός είναι Παλιεράκης . Δεν έπαισα έξω. Που σημαίνει ότι δίνεις το στίγμα γραφής σου και αυτό αποτελεί μία από τις επιτυχίες ενός γραπτού…

    Απάντηση
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Λένα!

    Απάντηση
  3. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Να είσαι καλά Ελένη και να γράφεις!!!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Πάρα πολύ ωραίο! Μπράβο κ. Αποστόλη!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!