Το μελάνι ποτέ δεν με συγχωρεί

22.01.2017

Ένα σημάδι που λιώνει μες τα σύννεφα, ένα μακρινό δάκρυ
Που αγαπά την τελειότητα της μουσικής και την αλήθεια
Της απαλής μέρας.
Νερό διάφανο σαν οι προθέσεις ενός γλάρου
Που αλαφροπετά ζυγίζοντας τον στοχασμό του κι άλλο, κι άλλο…
Το μελάνι ποτέ δεν με συγχωρεί.
Με ζώνει με αδυσώπητες χειροβομβίδες που σκάζουν τινάζοντας
Την μηδαμινή μου υπόσταση στον αέρα…

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου