Το πέρασμά σου… Το πέρασμά μας!

20.11.2016

walking_away

Σαν από άβυσσο σκοτεινή έρχεται η ζωή...

και απ’ τη στιγμή που ερχόμαστε, αρχίζει

η επιστροφή.

Σ’ αυτή θα καταλήξουμε ήρωες ή δειλοί

έχοντας μόνο λάφυρο της μάνας το φιλί!

 

Κάθε στιγμή πεθαίνουμε κι ας ψάχνουμε για ελπίδα,

ορμές ζωής κι οράματα, είν’ το μεσοδιάστημά μας.

Αθανασίας στοχασμοί η μόνη μας αχτίδα,

κάνοντας ύλη τη ζωή όλο το πέρασμά μας.

 

Τα αστέρια λάμπουν μες στο νου και γίνονται ιδέες!

Στιγμές υφαίνουν τον καιρό, τη θλίψη τη χαρά σου.

Η αντρειά σαν ίλιγγος σε αντρικές παρέες,

γκρέμισες, έχτισες, στέριωσες το κάθε γύρισμά σου.

 

Κι εκεί που όλα τα θωρείς, τα γεύεσαι, τα αγγίζεις.    

Κει που σε καίει η ανατολή, που σε πλανεύει η δύση.

Εκεί που οι άνθρωποι μοιάζουν να χωρούν, σε σύνορα

που χωρίζεις,

σβήνει ξάφνου το πέρασμα, ως έχει.. ή ως Ορίζει!

 

Και η γη δεν εκλονίζεται, ούτε ο ήλιος πέφτει.

Ούτε τα αστέρια χάνονται σαν σβήσει η θωριά σου,

ήρθες και έκανες πολλά ή έφυγες σαν τον κλέφτη...

μα όσα ξωπίσω άφησες, μετρούν το πέρασμά σου...!

 

_

γράφει η Σοφία Ντούπη

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. Lena Mavroudi Mouliou

    ”kι’ούτε η γη κλονίστηκε μήτε ο ήλιος πέφτει ούτε τ’ αστ’ερια χάνονται σαν σβήσει η θωριά σου” ΑΥΤΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΌΝΟ Η ΦΡΆΣΗ δείχνει την ματαιότητά μας που αντί να στην κάνουμε κορώνα στο κούφιο μας κεφάλι περνιόμαστε σαν ΔΥΝΑΤΟΙ, σαν μικρόι Θεοί τρομάρα μας, και ξεχνάμε μέσα ατην ματαιοδοξία μας τον ίδιο το Θεό Πολύ καλό Σοφία..

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Έτσι είναι Λένα μου δυστυχώς η ματαιοδοξία μας δεν μας αφήνει να δούμε την αλήθεια. Καλημέρα και καλή εβδομάδα!!!

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιωτη

    Συγκλονιστικό Σοφία μου!!!! Καλό βράδυ!!

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Καλημέρα Άννα μου…να είσαι πάντα καλά και να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!

      Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!!!!! <3
    To πέρασμά μας στη ζωή παίρνει τρανή αξία
    όταν λόγια (σαν και τα δικά σου Σοφία μου)
    κλείνουν όλη την ουσία!
    Το όνομα π' αφήνουμε να είναι σαν λυχνάρι,
    να φέγγει εδώ σ' αυτή τη γη σαν ήλιος σα φεγγάρι…
    Ν' ακολουθούν τα βήματα όσοι ξωμένουν πίσω …
    Το ποίημα σου μου θύμισε αγέρα πελαγίσιο…
    που όταν φυσάει χάνονται τα νέφη κι όλο λιάζει
    και διώχνει κάθε παγωνιά ή πρωινό αγιάζι!
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΦΟΥΛΑ ΜΟΥ!

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Σ’ ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Χρυσούλα να έχεις – έχετε υγεία και χαρά και μια όμορφη εβδομάδα!!!

      Απάντηση
  4. Αθηνά Μαραβέγια

    Δεν έχω να πω τίποτα άλλο, από το να υποκλιθώ…
    Πόσες αλήθειες και πόσο “ασήμαντοι” μπορούμε να γίνουμε μέσα στο σύμπαν… Κι όπως πολύ σοφά λες: “…απ’ τη στιγμή που ερχόμαστε, αρχίζει η επιστροφή…”
    Σε φιλώ και σ’ ευχαριστώ!

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Έτσι είναι αγαπημένη μου Αθηνά κι όσα αφήνουμε πίσω μας μετρούν το πέρασμα μας!!! Ευχαριστώ από καρδιάς για το πολύτιμο πέρασμά σου!!!

      Απάντηση
  5. Milia Tsobanidou

    …απ’ τη στιγμή που ερχόμαστε, αρχίζει η επιστροφή…»

    Πολύ σωστό Σοφία μου!!!
    Κι όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε ίσως καταφέρουμε με τις πράξεις μας να χαραχθεί το πέρασμά μας θετικά στις μνήμες των ανθρώπων που μας συνόδεψαν σ’ αυτή τη σύντομη διαδρομή.
    Καλό βράδυ Σοφία μου και μια όμορφη και δημιουργική εβδομάδα!!! 🙂

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Αυτή η συνειδητοποίηση φέρνει τη γαλήνη στην ψυχή και την αγάπη στις πράξεις… το θέμα είναι να τα καταφέρουμε πριν είναι πολύ αργά!!! Ευχαριστώ πολύ Μηλιά μου…να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!

    Απάντηση
  7. Βάσω Καρλή

    Το πέρασμά σου, Σοφία μου κάθε φορά, είναι όλο και πιο αισθητό και μας αγγίζεις με τα υπέροχα κείμενά σου. Μπράβο!!!

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Ευχαριστώ πολύ Βάσω μου…και το δικό σου πάντα!!! Την καλημέρα μου να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!

      Απάντηση
    • sofia25164

      Ευχαριστώ πολύ Μάχη μου… την αγάπη μου σε όλους σας!!!

      Απάντηση
  8. Ανώνυμος

    Πέρασμα που δεν ξεχνιέται! Υποκλίνομαι.

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Καλησπέρα σας ευχαριστώ πολύ!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου