Το τίμημα

13.11.2017

 

 

 

 

 

 

Πονάς και αγωνίζεσαι κάτι να γίνεις κάτι
και παίρνεις ρίσκα στη ζωή και φόρτωμα στην πλάτη.
Ξυπνάς και γίνεσαι με μιας ο Βέγγος της παρέας
τρέχεις με χίλια απ’ το πρωί και γίνεσαι αγέρας.
Κι εδά λογάσαι τυχερός αν έχεις μια δουλίτσα
κι όλου του κόσμου τα στραβά κάνεις πως βλέπεις ίσια.
Δεν έχεις περιθώρια, στενέψανε για σένα,
όσο για το δικαίωμα: Μην είδατε κανένα;
Το θέμα εκμετάλλευση το έχουν εξαντλήσει
και για κανένα πρόβλημα δεν βρίσκουνε μια λύση.
Κι εσύ εκεί να προσπαθείς να γίνεσαι θυσία
και στης υγειάς το τίμημα δεν δίνεις σημασία.
Ένα σακούλι γίνεται η δόλια η ψυχή σου
και βάνεις μέσα τ’ άδικα που στέλνουν οι δικοί σου.
Η μία μέρα γίνεται βδομάδα, μήνας, χρόνος
και της υγείας το τίμημα πόνος και μόνο πόνος.
Δεν το μετράς το τίμημα: Ποιός νοιάζεται τι κάνεις;
Το μόνο ίσως βέβαιο το μέτρημα το χάνεις.
Κι έτσι κυλάει η ζωή με μαύρο και με γκρίζο,
όμως εγώ το τίμημα πολύ καλά γνωρίζω.
Θα ‘ρθεί μια μέρα όσο ζω που θα βροντοφωνάξω
το ΤΙΜΗΜΑ το πλήρωσα, μα όμως δε θ’ αλλάξω.
Όσο θα ζω θα νοιάζομαι, θα κλαίω, θα πονάω,
και σαν παιδί θα αγαπώ και δεν τα παρατάω.

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κ. Βασίλη Μαντικέ ,

    Σας ευχαριστώ πολύ για την επιμέλεια του ποιήματός μου.
    Να είστε καλά!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου