Το τίποτα φοβάμαι

17.12.2016

Το τίποτα φοβάμαι.

Τις εβδομάδες που θα ’ρθουν ξαφνικά κι απρόσμενα.
Τη Δευτέρα που θα ξημερώσει δίχως φως, χωρίς ήλιο.
Την Τρίτη με τα μελαγχολικά μεσημέρια
και την Τετάρτη με τα μονότονα απογεύματα.
Της Πέμπτης το σούρουπο,
που θα φυσάει εκείνο τ’ απόκοσμο αεράκι
και της Παρασκευής τα μεσάνυχτα,
με τα πυκνά σκοτάδια στις ακροθαλασσιές.

Όλοι λένε πως το τίποτα φοβάμαι.
Κι όμως, αυτό το τίποτα δεσπόζει μες στα σαββατοκύριακα.
Κι αυτά βαδίζουν νωχελικά μες στη βδομάδα,
σαν υπνωτισμένες μπαλαρίνες που το ’σκασαν απ’ τη σκηνή.

Μακάρι να μπορούσα να ξορκίσω τα «δεν» και τα «μην» όλου του κόσμου.
Φωτιά να βάλω σε ανούσιους φόβους κι άσκοπες αναβολές.

Το τίποτα φοβάμαι.
Αυτό που θα ’ρθει αύριο, μεθαύριο, την άλλη βδομάδα ή τον επόμενο μήνα.

Μα πιο πολύ απ’ όλα φοβάμαι πως τελικά,
κάπου ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον,
έχασα για πάντα το σήμερα…

_

γράφει η Ροδάνθη Πάντου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. sofia25164

    Θα συμφωνήσω με την αγαπημένη μας Άννα, πολύ δυνατό… μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  2. Ροδάνθη

    Σας ευχαριστώ πολύ ! Χαίρομαι που σας άρεσε ! Καλές γιορτές !

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου