Select Page

Το τελευταίο γράμμα της

Το τελευταίο γράμμα της

Αγαπημένε μου Πέτρο,

Πέρασε ήδη ένας μήνας. Ο πιο άσχημος μήνας της ζωής μου. Δεν ξέρω πώς το άντεξα. Δεν ξέρω πώς θα το αντέξω από δω και πέρα. Νιώθω ήδη την απουσία σου να με πλακώνει σα σύννεφο. Τα μάτια μου θολώνουν και το σώμα μου τρέμει κάθε φορά που σε σκέφτομαι. Δηλαδή, συνέχεια.
58 χρόνια γάμου. Όλη μας η ζωή. Πώς μπορείς να μάθεις να ζεις διαφορετικά μετά από τόσα χρόνια; Δεν έχω ποιον να φροντίζω. Δεν έχω ποιον να με προσέχει. Δεν έχω ποιον να αγαπώ και ποιον να με αγαπά, τόσο πολύ όσο εσύ. Σα να σκοτείνιασαν τα πάντα γύρω μου εκείνη τη μέρα που έφυγες. Νομίζω πως όλος ο κόσμος είναι μαύρος.
Είπανε πως έφυγες πλήρης ημερών. Θυμώνω όταν το ακούω. Ποιος λέει πόσο πρέπει να ζει ο άνθρωπος; Ποιος είπε ότι τόσο ήταν αρκετό; Για μένα δεν ήταν. Διακόσια χρόνια δε θα ήταν αρκετά.
Μου λείπεις. Αλλά ξέρω πως η πραγματική αγάπη δεν ξεθωριάζει στο χρόνο. Θα σ’ αγαπώ όσο ζω, κι ας είσαι μακριά μου. Θα σ’ αγαπώ μέχρι την τελευταία μου ημέρα, μέχρι την τελευταία μου στιγμή, μέχρι την τελευταία μου ανάσα. Όπως εσύ. Σ’ το υπόσχομαι.
Βλέπω το ριγέ πουκάμισό σου να κρέμεται στην κρεμάστρα μας και με πιάνουν τα κλάματα. Ένα μήνα τώρα, δε βρήκα το κουράγιο να το μαζέψω. Είναι το πρώτο πράγμα που βλέπω το πρωί. Για λίγο, νομίζω πως δεν έχει αλλάξει τίποτα. Περνάνε λίγα λεπτά μέχρι να συνειδητοποιήσω την αλλαγή. Και τότε κλαίω.
Τα παιδιά μας με προσέχουν πολύ. Τι όμορφα πράγματα που δημιουργήσαμε, Πέτρο μου! Μόνο γι’ αυτό άξιζε η ζωή μας. Είναι το μόνο πράγμα που με κρατάει δυνατή. Αλλά, η αλήθεια είναι, πως δε θα με πείραζε να φύγω τώρα. Τώρα, που έφυγε το στήριγμά μου. Τώρα, που έμεινα μόνη.
Μέσα στο μυαλό μου προσπαθώ να ακούω το «σ’ αγαπώ» σου, με τη δική σου φωνή, σαν παλιά κασέτα που το παίζει συνέχεια. Δε θέλω να το ξεχάσω ποτέ. Δε θέλω να ξεθωριάσει. Απ’ όλες τις υπέροχες αναμνήσεις που μου έχεις χαρίσει, το «σ’ αγαπώ» σου είναι η πιο όμορφη.
Δεν ξέρω πώς θα είναι η ζωή παρακάτω. Θα είναι σίγουρα διαφορετική. Μα να ξέρεις, ένα πράγμα θα μείνει ίδιο. Η αγάπη μου για σένα.
Είναι κρίμα που δε θα διαβάσεις ποτέ αυτό το γράμμα.
Σ’ ευχαριστώ για την υπέροχη ζωή.

Με αγάπη,
Μαρία

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

8 Σχόλια

  1. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    ΤΙ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΌ τρυφερό πικρό κι αληθινό το γράμμα Ελένη και πόσο την ένιωσα τη Μαρία σου…και πόσο ακόμη συμφωνώ μαζί σου όταν θυμώνεις στο άκουσμα”έφυγε πλήρης ημερών”ΠΟΙΟς ΕΊΝΑΙ ΑΥΤ΄’ΟΣ ΠΟΥ ΚΑΘΟΡΊΖΕΙ ΤΟ ΠΟΣΟ σαν αρκετό.

    Απάντηση
    • Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

      Σας ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιο!!

      Απάντηση
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Λογοτεχνία αληθινών αισθημάτων. Θαυμάσιο!

    Απάντηση
    • Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

      Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!

      Απάντηση
  3. sofia25164

    Ελένη μου πολύ πολύ τρυφερό…Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

      Ευχαριστώ πολύ!!

      Απάντηση
  4. Νίκη Αλπού

    Αγαπητή Ελένη με συγκινήσατε.. Βαθύτατη ειλικρίνεια συναισθημάτων, σε ένα γράμμα που δε θα φτάσει ποτέ στον παραλήπτη του!

    Απάντηση
    • Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

      Χαίρομαι που σας συγκίνησε!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!