Το φλεγόμενο δωμάτιο

26.02.2017

Ζούσαμε στο ίδιο κελί. Η ρουτίνα κλείδωσε ό,τι πηγή υπήρχε σε οποιαδήποτε μορφή μαγείας. Έτσι, παραδόθηκα. Πέταξα τα κλειδιά των ονείρων μου στο ωκεανό και τα κοίταζα μέχρι να φτάσουν στον πάτο. Έπνιξα τις κραυγές μου και άπραγος παρακολουθούσα όλα γύρω μου να ξεριζώνονται. Και αυτή... Η ομορφιά της σαν την θάλασσα απέραντη, άγρια και νοσταλγική. Το βλέμμα της διαπερνούσε την ψυχή μου. Όσα χρόνια και αν περνούσαν, όταν την κοίταζα στα μάτια ανατρίχιαζα. Ένιωθα την κάθε στάλα αίματος που κυλούσε στις φλέβες μου. Όμως, η ψυχή της σαν λουλούδι, μέρα με μέρα, μαραινόταν στον σάπιο αυτό κόσμο. Το πορσελάνινο δέρμα της ράγιζε όταν στεναχωριόταν. Η δυστυχία της την γερνούσε και τα δάκρυα, της έγδερναν τα γλυκά της μάγουλα. Και όμως, σε αυτό το χάος που βρεθήκαμε, βρήκαμε στοργή ο ένας στον άλλον. Αυτή η ασυνήθιστη επικοινωνία μάς έδεσε. Όταν κάθε βράδυ εξαντλημένη βυθιζόταν στον βούρκο της απελπισίας, ήμουν εκεί βράχος για να χτυπάνε τα άγριά της κύματα, μέχρι να βρει γαλήνη. Και αυτή με τη σειρά της, μέσα στη άθλια μονοτονία τής καθημερινότητάς μου, έδινε χρώμα στον ασπρόμαυρο πίνακα της ζωής μου. Το λυτρωτικό της χαμόγελο ήταν τόσο αληθινό. Της ψιθύριζα πως όλα θα πάνε καλά, καθώς η ζωή μας, σαν ένα φλεγόμενο δωμάτιο, ήταν έτοιμη να μας ισοπεδώσει. Και μου χαμογελούσε. Είχαμε φτιάξει ένα μονοπάτι μέσα στον λαβύρινθο. Αφεθήκαμε, παραδοθήκαμε στην απρόσμενη δόση ονείρου μέσα στον εφιάλτη, όπου αγκαλιάζοντάς την, οι δαίμονες που την κυρίευαν, αγαλλίαζαν κάθε βράδυ μέσα στη δικιά μου κόλαση. Μείναμε μέχρι το τέλος, χορεύοντας αργά, χαμένοι ο ένας στα μάτια του άλλου μέχρι να καούμε. Δε μας ένοιαζε ο πόνος. Μας αρκούσε που είμαστε μαζί.

_

γράφει ο Μαρίνος Αχιλλέως

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου