Το χρέος

19.09.2017

 


 Έκτωρ  υιός Πριάμου εν τω Ιλίω

 «αδέομαι Τρας κα Τράδας λεκσιπέπλους»

 

Στους έμορφους του ώμους, επήρεν

το αρχοντόπουλο, όλο το Ίλιον.

Αλλά εκεί, στα τείχη τα θεόρατα,

 σαν είδε -μιαν υποψία μόλις-

τον κόρφο τον κρουστό της Ανδρομάχης,

τα μέλη του λιγώθηκαν, εσώθη η ανδρεία.

Τες νύχτες συλλογίσθη, και τα πρωιά,

  στη θάλασσα εμπροστά,

δοσμένοι ως ήταν, στον πυρφόρον έρωτα.

Και τώρα,  το ακριβό του ταίρι, μιαν λέξη μοναχά διαβάζει

μες των ματιών του

το βαθύ: το Χρέος, και το νιώθει πια καλά,

πως πιότερο βαραίνει και από τον εξαίσιο κόρφο της.

_

γράφει η Ευαγγελία Γραμμένου

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου