Το όνειρο του να είσαι αλλού

6.12.2016

sea_bird_b

Ξημέρωμα Σαββάτου, έξι και τριάντα,
έξω βλέπω ένα σμήνος νυχτοπούλια
να πυρπολούν τη νύχτα με αμείλικτη οργή
και μέσα από το ατελείωτο άγνωστο
να χάνονται στον κόσμο.

Τα ακούω να φτεροκοπούν
διαισθάνομαι τις σκιές τους
νιώθω τα μάτια τους, λαμπερά σαν γυαλί,
την παγωμένη λάμψη του θανάτου
που διαπερνά τις φοβισμένες ώρες.

Πλησιάζουν το παράθυρό μου χωρίς θέα
φτιάχνοντας σκιές πάνω στους τοίχους
με ανυπεράσπιστη οργή, με παίρνουν στα φτερά τους
-τόσο παράξενα οικεία.
Είμαι μόνο ό,τι φαντάζομαι.

_

γράφει η Βασιλική Δραγούνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ημιτελές

Ημιτελές

Μαλακές οι ώρες Που ποτίζουν τα αυλάκια της προσμονής. Κι ο γδούπος των σκέψεων βαρύς. Πυροδοτεί ερωτήματα σε καιρούς αγρανάπαυσης. Κι εσύ μιλάς για τη βροχή που πληκτρολογεί μανιωδώς τα αίτια των απερίσκεπτων  συγκυριών μιας εποχής που μάταια συμπονούμε. Το γιατί δεν...

Κέρκυρα – Των Φαιάκων το νησί

Κέρκυρα – Των Φαιάκων το νησί

Στο Ιόνιο πέλαγος ψηλά Θεών ουράνια πινελιά ζωγράφισε απ του ήλιου την πλευρά μια πράσινη ανθοστόλιστη θεά   Τα βέλη των κατακτητών πολλά αφήσανε στο πέρας και καλά πολιτισμών τα ίχνη ορατά αρχοντικά και οχυρά, μνημεία θαυμαστά   Στα γράμματα στις τέχνες...

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Η φαντασία, το όπλο του δημιουργού. Πολύ ωραίο, μπράβο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου