Το όνειρο του να είσαι αλλού

6.12.2016

sea_bird_b

Ξημέρωμα Σαββάτου, έξι και τριάντα,
έξω βλέπω ένα σμήνος νυχτοπούλια
να πυρπολούν τη νύχτα με αμείλικτη οργή
και μέσα από το ατελείωτο άγνωστο
να χάνονται στον κόσμο.

Τα ακούω να φτεροκοπούν
διαισθάνομαι τις σκιές τους
νιώθω τα μάτια τους, λαμπερά σαν γυαλί,
την παγωμένη λάμψη του θανάτου
που διαπερνά τις φοβισμένες ώρες.

Πλησιάζουν το παράθυρό μου χωρίς θέα
φτιάχνοντας σκιές πάνω στους τοίχους
με ανυπεράσπιστη οργή, με παίρνουν στα φτερά τους
-τόσο παράξενα οικεία.
Είμαι μόνο ό,τι φαντάζομαι.

_

γράφει η Βασιλική Δραγούνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Η φαντασία, το όπλο του δημιουργού. Πολύ ωραίο, μπράβο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου