Select Page

Το όνειρο

Το όνειρο

Θα τον βάδιζα ξανά
εκείνον τον δρόμο με τα αγκάθια
για να ήμουν ένα τόσο δα λεπτό
φυλακισμένη στην αγκαλιά σου
μα τώρα πια δεν οδηγεί πουθενά.
Μονάχα κάτι λέξεις ανείπωτες
μένουν χαραγμένες στο χιόνι
σε μια γωνιά στα Εξάρχεια.

Δεν υπήρξες ποτέ,
σε κάποιο όνειρο παιδικό
που είχε τα σύννεφα για προσκεφάλι
και για νανούρισμα τη φωνή του ανέμου,
σε κάποιο γράμμα χωρίς παραλήπτη
στα κατάστιχα ενός τετραδίου εφηβικού.

Θα έρθω να σε βρω
λίγο πριν το τέλος,
όταν θα έχουμε πια γείρει
δυο ψυχές γκρίζες και σκουριασμένες
στου χρόνου το στερνό γρανάζι.
Ο ύστερος εκείνος χτύπος θα σημάνει
πως ετούτο το όνειρο ποτέ δεν υπήρξε.

                                                                                       - 

                                                                         γράφει η Κωνσταντίνα Παγώνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μαίρη Κάντα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Μέγαρα. Αποφοίτησα από την Φιλοσοφική σχολή των Ιωαννίνων. Το 2010 μετακόμισα μόνιμα στην Αθήνα για να σπουδάσω δημοσιογραφία στο ιεκ “ΑΚΜΗ”. Έχω παρακολουθήσει ακόμα σεμινάρια νοηματικής γλώσσας και θεατρικής γραφής, ενώ συνεχίζω τις σπουδές μου στην λογοτεχνική γραφή στη ” Tabula Rasa”. Λατρεύω την Αθήνα, γιατί σε αυτή την πόλη, έγιναν πραγματικότητα όλα τα όνειρά μου. Αγαπάω επίσης το ουράνιο τόξο μετά από μία καταιγίδα. Μου θυμίζει πως όσα προβλήματα και αν υπάρχουν, κάποια στιγμή έρχεται το «ουράνιο τόξο», η λύση στα προβλήματα.

2 Σχόλια

  1. Eva Lancing

    Πολύ όμορφο και τρυφερό ποίημα.

    Απάντηση
  2. connie1997

    Ευχαριστώ πολύ !!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!