Το όραμα

15.09.2017

 

Τι έχω πάθει με σένα μικρή,

 Άγριας Δύσης μου αναλαμπή

Τη μέρα όλη είσαι μπροστά

Στο νου, στα μάτια, μέσ’ την καρδιά.

 

Εικόνες έρχονται κι είναι καυτές,

Που ο νους μου φτιάχνει και είναι στιγμές,

Νομίζω αλήθεια πως είσαι εδώ

Χάδια σού δίνω και σε φιλώ.

 

Τη νύχτα σκέπτομαι, πάλι θα ‘ρθείς,

Εύκολο θα ‘ναι, πες πως μπορείς,

Πες το αγάπη μου πως θα σε δω,

την ώρα τ’ όνειρου πως θα 'σαι εδώ.

 

Πλάκα μού κάνεις; Ήρθες ξανά,

Κάνω μια έκκληση, και μ’ απαντάς.

Το όνειρό μου σαν ζωντανό…

Να πω τι είδα; Δεν το τολμώ!

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου