Το TAXI απαιτεί «μάλλον» εγρήγορση

17.06.2017

- Περιμένετε πολλή ώρα;
- Ε, κάνα δεκάλεπτο.

- Ωραία! Πού πάμε;
- Αθήνα.
- Αθήνα! Θα κάνω οχτακόσια χιλιόμετρα! Μήπως... Μήπως... Γιατί δε μιλάτε;
- Περιμένω να τελειώσουν τα «μήπως» σας.
- Μήπως με δουλεύετε; Σας πληροφορώ ότι έχω δέκα χρόνια να πάρω κούρσα για Αθήνα.
- Δε σας ρώτησα. Εγώ πάω Αθήνα, περιμένετε δύο ώρες και επιστρέφουμε.
- Α! Και πού κατευθυνόμαστε συγκεκριμένα;
- Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, εντάξει;
- Εντάξει, αλλά θα μου προπληρώσετε το πετρέλαιο γιατί δεν έχω χρήματα να φουλάρω.
- Τι θα πει προπληρώνω το πετρέλαιο. Πόσα θέλετε να πάμε και να γυρίσουμε με μια αναμονή όπως σας είπα δυο ωρών;
- Ε, με βρίσκετε απροετοίμαστο, καλά είναι 2000 ευρώ;
- Σταματήστε κάπου να συνεννοηθούμε…
- Μάλλον με δουλεύετε!
- Τι θα λέγατε να με πάτε πίσω στο σπίτι μου και να πάτε μόνος στην Αθήνα!
- Μάλλον, έμπλεξα...
- Αφήστε τα «μάλλον» και πείτε «ναι» ή «όχι».
- Εγώ λέω να σας πάω πίσω στην αφετηρία.
- Πάμε αλλά δε με ακούσατε.
- Θα σας ακούσω εκεί.
- Πάρτε δέκα ευρώ, ευχαριστώ.


- Ταξί, ταξί!
- Μπορείτε να κάνετε ένα πληρωμένο δρομολόγιο και μια εξυπηρέτηση;
- Αν μου πείτε!
- Να πάτε να φέρετε τη γιαγιά μας από την Αθήνα, θα σας περιμένει η νύφη της. Εσείς απλά θα τη μεταφέρετε. Είναι σε άριστη κατάσταση μην ανησυχείτε!
- Πού ακριβώς;
- Στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, απέναντι. Πάρτε 2000 ευρώ, μάρτυρας ο κύριος ταξιτζής που δεν τα βρήκαμε.

- Τι λέτε, μάλλον...
- Ε, για να έχεις δουλειά πρέπει να έχεις και μυαλό…

_

γράφει η Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ο λαθροκυνηγός

Ο λαθροκυνηγός

“Τώρα βρήκε να μας κλείσει μέσα η καταραμένη καραντίνα; Τώρα που τα καλύτερα θηράματα βγαίνουν να βοσκίσουν το φρέσκο χορτάρι και τα αγριολούλουδα;” είπε θυμωμένος. Εδώ και τρεις μήνες, έβγαζε τακτικά τα κυνηγητικά του όπλα και τα περιποιούνταν αναλόγως. Τα έλυνε με...

Η δίψα

Η δίψα

-Μαμά, γιατί εγώ δεν πάω σχολείο σαν όλα τα παιδιά; -Σε ποιο σχολείο; -Να, εδώ που είμαστε τώρα. Βλέπω κάθε μέρα τα παιδιά με τις τσάντες τους που πάνε και θα ήθελα να πάω κι εγώ. -Δεν σε καταλαβαίνω... Άσε τις κουβέντες να δούμε πώς θα περάσει κι η σημερινή μέρα. Και...

Χειροπιαστά όνειρα

Χειροπιαστά όνειρα

Το δωμάτιο άδειο. Δυο πολυθρόνες ορφανές, αντικριστά. Τα παράθυρα χωρίς κουρτίνες, οι τοίχοι δίχως κάδρα. Γκρι τοίχοι, σπατουλαρισμένοι. Κανένα ψεγάδι πάνω τους. Και τα παράθυρα με τζάμια τόσο καθαρά που περιμένεις τον αέρα ή την κάψα. Τα κανάτια κλειστά αφήνουν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου