Τρία κλικ

2.03.2017

Γνωρίστηκαν τυχαία… αναπάντεχα. Ένα κλικ στο facebook μια μέρα που διέθεταν πιθανόν λίγο περισσότερο ελεύθερο χρόνο -κανείς ποτέ δεν ομολόγησε στον άλλον γιατί. Έτσι, έγιναν φίλοι.

Ο ένας εύρισκε ενδιαφέροντα τα σχόλια του άλλου κι απ’ αυτό άντλησαν το θάρρος να προχωρήσουν ένα βήμα παραπάνω. Μ’ ένα δεύτερο κλικ βρέθηκαν να συνομιλούν κάποιο βράδυ σ’ ένα μπαράκι στα Εξάρχεια παρόλες τις μεταγενέστερες του κλικ αναστολές που είχαν αμφότεροι για την αναγκαιότητα αυτής της συνάντησης. Τα πράγματα εξελίχτηκαν ευχάριστα, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό, που κι οι δυο λησμόνησαν τις δικαιολογίες που είχαν ως ρεζέρβα επινοήσει να ισχυριστούν για να αποχωρίσουν, στην περίπτωση που όλα πήγαιναν λάθος. Έμειναν αρκετά μαζί. Μιλούσαν ακατάπαυστα περί ανέμων και υδάτων και προσπάθησαν εξίσου να γοητεύσουν και να γοητευτούν ο ένας από τον άλλο, αλλά με τον πιο ανώδυνο τρόπο μια που απέφευγαν επιμελώς να μιλήσουν για ζητήματα πιο προσωπικά. Αυτός συγγραφέας κι αυτή ψυχολόγος ελίχθηκαν με σχετική επιδεξιότητα έτσι ώστε αυτά να παραμείνουν στην αθέατη πλευρά κι αντάλλαξαν γενναιόδωρα μόνο αδιάφορες και γραφικές πληροφορίες βιογραφικού τύπου. Χώρισαν έξι ώρες μετά. Δεν πέρασαν τη νύχτα μαζί. Αν και οι δυο επιθυμούσαν διακαώς το αντίθετο κανείς δεν τόλμησε να το προτείνει. Χειραγώγησαν τα αισθήματά τους θαρρώντας ότι έτσι διαφυλάσσουν την αξιοπρέπεια τους στην περίπτωση που ο άλλος δεν είχε την ίδια διάθεση. Με ύφος δήθεν αδιάφορο υποσχεθήκαν αλλήλοις να ξαναβρεθούν, χωρίς να ορίσουν όμως ώρα και μέρα, με την κλασική τυποποιημένη έκφραση «Χάρηκα που συναντηθήκαμε… Πέρασα καλά, θα τα ξαναπούμε…»

Τις επόμενες μέρες, ο καθένας μόνος του, πες από άμυνα, πες από ανάγκη, ανέλυσαν και διαμέλισαν την βραδιά αυτή της πρώτης τους συνάντησης, έβγαλαν τα συμπεράσματά τους και κατέληξαν στην ίδια απόφαση. Στην επόμενη συνάντηση θα ήταν διατεθειμένοι να αφεθούν στο παιχνίδι του έρωτα αν κι ήταν νωρίς για να ξέρουν αν είναι ή όχι ερωτευμένοι. Αυτή η σκέψη έγινε κι από τους δυο αλλά για διαφορετικό λόγο απ’ τον καθένα. Η ψυχολόγος, από επαγγελματικό κεκτημένο, κράτησε τα συμπεράσματα για τον εαυτό της. Ο Ναρκισσισμός της δεν της επέτρεπε να τα κοινοποιήσει γιατί αποτελούσαν υλικό ελέγχου, αυτοπροστασίας και χειραγώγησης. Αντίθετα ο Ναρκισσισμός του συγγραφέα δεν του επέτρεπε να τα κρατήσει για τον εαυτό του. Γι’ αυτόν ήταν πολύτιμο υλικό να γράψει μια ιστορία, κι αυτό άλλωστε έκανε. Έχοντας την βεβαιότητα ότι κανείς από τους αναγνώστες του δεν θα σκεφτόταν ότι όλα αυτά έχουν ένα αντίκρισμα πραγματικότητας, μιας και ό,τι γράφει ή διηγείται ένας συγγραφέας είναι σίγουρα φανταστικό ή έστω μια πραγματικότητα σε υπερβολικό βαθμό αλλοιωμένη, έδρασε με την σιγουριά αυτής της εικασίας.

Στο τρίτο κλικ, αφέθηκαν χωρίς υπεκφυγές στο σαρκικό παιχνίδι. Σ’ αυτή την μακαριότητα όπου ζουν δυο ικανοποιημένοι εραστές μετά τον έρωτα, όπου οι εξομολογήσεις του ενός προς τον άλλο γίνονται όλο και πιο επικίνδυνα προσωπικές, ο Ναρκισσισμός του συγγραφέα και η ματαιοδοξία του για αναγνωστικό κοινό υπερίσχυσαν της φρόνησης και της διακριτικότητας. Διάβασε στην ερωμένη του το κείμενό του διαπράττοντας έτσι το μοιραίο σφάλμα.

Μετά απ’ αυτό δεν υπήρξε τέταρτο κλικ. Η ψυχολόγος δεν ενοχλήθηκε τόσο από το περιεχόμενο της ιστορίας, αν και ήταν ο μοναδικός αναγνώστης που μπορούσε να ξέρει πόσο πραγματικό ήταν όλο αυτό. Ενοχλήθηκε που ο συγγραφέας φανέρωσε τις μυστικές σκέψεις της. Όσο κι αν δεν συμφωνείτε, το εισέπραξε σα μια εισβολή, σαν παραβίαση του εσωτερικού της κόσμου.

Τα υπόλοιπα τα ρύθμισε ο χρόνος κι η λήθη…

_

γραφει ο Νίκος Γιαννόπουλος
         Σκηνοθέτης - Παραγωγός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Πάρα πολύ ωραία η ιστορία σας!!! Αληθινή!! Όντως θα μπορούσε να έχει συμβεί. Κρίμα που δεν είχε τέταρτο κλικ. Δυστυχώς οι περισσότερες σχέσεις διαλύονται μέσα από παρεξηγήσεις. Ο καθρέφτης πάντα παρόν. Αντανακλάσεις και προβολές. Αυτό συμβαίνει με τον έρωτα.

    Απάντηση
  2. Poupermina _

    “Έχω μείνει στη θέση που μ’ άφησες για να με ξανάβρεις” (*), της έγραψε, αλλά εκείνης δεν της έκανε πια κλικ.

    (*) Από τα “Τρία κλικ αριστερά” της Κατερίνας Γώγου

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου